Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/2682 K.2012/6673

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı İdare tarafından gönderilen haciz bildirisine itiraz etmemeleri üzerine gönderilen ödeme emirlerinden dolayı borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davaya bakmanın asliye ticaret mahkemesi görevi içerisinde olduğu gerekçesi ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalıya dava dilekçesi tebliğ edilmiş, davalı tarafından süresinden sonra iş bölümü itirazında bulunulmuştur. İş bölümü itirazının süresinde olmamasına rağmen mahkemece davanın ticari dava olması nedeniyle dava dilekçesinin görev yönünden reddi ile Ticaret Mahkemesine gönderme kararı verilmiştir. Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret Mahkemesi arasındaki ilişki görev değil işbölümü ilişkisidir.

İşbölümü itirazı ise yalnız ilk itiraz olarak ileri sürülebilir. İşbölümü itirazının kabulü halinde mahkemece verilecek karar bir gönderme kararı olup, bu karar ile dava sona ermeyip, gönderilen mahkemece de davayı görmeye devam edilir. İşbölümüne ilişkin olarak verilen gönderme kararı nihai bir karardır. Ancak, diğer nihai kararlardan farklı olarak bu karar tek başına temyiz edilemez. Verildiği anda kesin bir karar olmakla birlikte gönderilen mahkemenin esas hakkında verdiği hükümle birlikte temyiz edilebilir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmiş ise de dosya içeriğine göre bu karar gönderme kararı olup bu kararında tek başına temyiz kabiliyeti bulunmadığından temyiz dilekçesinin (isteminin) reddi gerekir.