KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2012/285 E., 2012/6432 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalılardan ... Sigorta ...nin davacıya ait aracın kasko sigortacısı olup, diğer davalıların da işleteni/sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın müvekkiline ait araçta hasara neden olduğunu, davalı ... şirketlerinin sigorta tazminatı ödemediğini ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla araç hasarı, değer kaybı ve iş kaybı zararı olarak 9.794,25 TL. nın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı ... vekili, hasarın olağan bir kazadan kaynaklanmadığını, taraflar arasındaki husumet sonucu meydana gelen ve kasta dayalı bir olay sonucu olduğunu, olaya ilişkin olarak ağır ceza mahkemesinde görülen dava bulunduğunu ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuş, davalı ...'ta olayın sıradan bir kaza olmadığını, taraflar arasındaki tartışma sonucu meydana geldiğini ve davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere göre, olaya ilişkin olarak Kahramanmaraş 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/139-393 E/K. Sayılı dosyasından davacı tarafa ait araç sürücüsü M.Taner
Parmaksız'ın hasara uğrayan araçla kasten bir insanı öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verildiği, araçtaki hasarın oluşumuna davacı sürücüsünün kasıtlı davranışının sebebiyet verdiği, hasarın sigorta poliçeleri kapsamına girmediği (teminat dışında kaldığı) ve davalılardan tazminat talep edemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2012/285, K. 2012/6432, 21 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama