Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/3229 K.2012/12299

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı .... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, bilahare davalı ... ile vekili 5.7.2012 tarihli dilekçe ile temyiz talebinden feragat etmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı taraf aracının müvekkiline ait araca çarpması sonucu araçta hasar değer kaybı ve kazanç kaybı zararı meydana geldiğini, davalı tarafın olayda kusurlu olduğunu belirterek şimdilik 10.640 TL hasar bedeli 2.000 TL değer kaybı ve ticari aracın çalışamaması nedeniyle 10 TL kazanç kaybı olmak üzere toplam 12.650 TL.nın kaza tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı .... vekili sigortalının kusuru oranında azami poliçe limiti ile sorumlu olduklarını değer kaybı ve kazanç kaybı zararının teminat kapsamında olmadığını temerrüde düşmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili kusuru, hasar miktarını kabul etmediğini yasal faiz istenebileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 7.720 TL hasar bedeli 1.000 TL değer kaybı 1.500 TL kazanç kaybı zararı olmak üzere toplam 10.220 TL tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı .... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, bilahare davalı ... ile vekili 5.7.2012 tarihli dilekçe ile temyiz talebinden feragat etmişlerdir.

1-Hükmü temyiz eden davalı asıl ... ve vekili Av. ...'ın 5.7.2012 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteklerinden feragat ettikleri anlaşıldığından davalı ... ile vekili Av. ...'ın temyiz istemlerinin (taleplerinin) feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, araçta meydana gelen değer kaybı zararının ZMSS poliçesi teminatı içinde ve gerçek zarar kapsamında bulunmasına ve değer kaybı zararından davalı ... şirketinin de sorumlu olmasına göre davalı .... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davalı ... şirketi zarar veren aracın trafik sigortacısı olup davacı taraf arasında meydana gelen gerçek zarardan sorumludur. Davacı aracının kaza nedeniyle tamirde olduğu süre boyunca çalışamaması sebebiyle oluşan kazanç kaybı zararı dolaylı zararlardan olup ZMSS poliçesi teminatı kapsamında olmadığı gibi ZMSS şirketi .... bu zarardan sorumlu değildir.

Bu durumda mahkemece bilirkişi raporunda tesbit edilen 1.500 TL kazanç kaybı yönünden davalı .... hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde kazanç kaybı zararından da sorumluluğuna hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Kaldı ki kabule göre; davacı vekili dava dilekçesinde şimdilik 10.640 TL hasar, 2.000 TL değer kaybı ve 10 TL kazanç kaybı olmak üzere toplam 12.650 TL.nın davalılardan tahsilini talep etmiş hükme esas alınan raporunda 7.720 TL hasar, 1.500 TL kazanç kaybı, 1.000 TL değer kaybı olmak üzere toplam 10.220 TL tazminat tesbit edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde talep ettiği 10 TL kazanç kaybı zararını bilirkişi raporuna göre talep aşımına sebebiyet verecek şekilde 1.500 TL kazanç kaybı zararına karar verilmesi de isabetli görülmemiştir.

4-2918 sayılı KTK.nun 98, 99 ve Trafik Sigortası Genel Şartlarının B.2 maddesi uyarınca rizikonun bilgi ve belgeleri ile birlikte sigortacıya ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde sigortacının tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmakta olup bu sürenin sonunda ödememe halinde temerrüt gerçekleşmektedir. Bu durumda mahkemece davalı ... şirketinin temerrüt tarihinin anılan düzenlemeye göre belirlenmesi gerekirken bu konuda hiçbir inceleme ve araştırma yapılmadan kaza tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi de doğru değildir.