Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/4060 K.2013/5916

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının işleteni olduğu aracı sürücü belgesi olmaksızın kullanan dava dışı kişinin kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada yaralanan kişiler için davacının zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olarak ödemek zorunda kaldığı 17.034 TL tedavi giderinin ödeme tarihi olan 14.10.2004'den işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan tedavi gideri tazminatı istemine ilişkindir. Dairemizce de benimsenen H.G.K’nun E:1999/4-619,1999/737 sayılı kararında belirtildiği gibi, yaşam hakkı kişinin vazgeçilmez en önemli haklarından olup, somut olaydaki gibi yaralanmalar nedeniyle kişinin sosyal durumuna uygun özel bir sağlık

kurumunda tedavi görmesinin doğal karşılanması gerekir. Davacı tarafından ödenmesi gereken tedavi gideri miktarı Sağlık Bakanlığının belirlediği resmi tarife tutarı değil, özel sağlık kuruluşlarının emsal tedaviler için uyguladığı genel ve ortalama rayiç bedelidir.

Mahkemece yapılacak iş, uzman bilirkişiden trafik kazası sonucu yaralanan kişilere uygulanan tedaviye ait fatura tutarının özel sağlık kuruluşlarının emsal tedaviler için uyguladığı genel ve ortalama rayiç bedele uygun olup olmadığı konusunda rapor alarak sonucuna göre karar vermektir.Anılan husus gözetilmeden mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi isabetli değildir.