Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/4323 K.2013/1313

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin kullandığı motosikletle seyir halinde iken plakası ve sürücüsü belirlenemeyen bir aracın çarpması sonucu yaralandığını, olaya ilişkin hazırlık soruşturması bulunduğunu, hastane raporuna göre davacının %14 oranında iş gücü kaybına (daimi maluliyet) uğradığını, davalıya müracaat edilmesine karşın tazminat ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 7.100,00 TL. tazminatın temerrüt tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline ... verilmesini talep etmiş, 09.8.2011 tarihli ıslah dilekçesiyle tazminat taleplerini bilirkişi raporuna göre 39.259,48 TL.na yükselttiklerini bildirmiştir.

Davalı vekili, yetki itirazı ve zamanaşımı defi ile birlikte esas yönünden de davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kabulü ile 39.259,48 TL. tazminatın davalıya başvuru tarihi olan 09.6.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline ... verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-)Mahkemece hükmedilen tazminata davalıya başvuru tarihinden itibaren faiz işletilmesine ... verilmiş ise de; davacı vekilinin 09.8.2011 tarihli ıslah dilekçesinde talebin tamamı yönünden dava tarihinden itibaren faiz talep edilmiş olduğundan 29.6.2009 dava tarihinden itibaren faiz işletilmesine ... verilmesi gerekirken 09.6.2009 başvuru tarihinden itibaren faize ... verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 Sayılı H.M.K.nin geçici 3/2.maddesi delaletiyle, HUMK.nin 438/7.maddesi uyarınca, hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.