KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2012/4879 E., 2013/4864 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İcra Hukuk) Mahkemesi
Karar Metni
336 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı 3. kişiler Kozan İcra Müdürlüğünün ... sayılı traktörün hacizden önceki tarihte noter satış sözleşmesiyle borçludan satın alındığını ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.
Davalı alacaklı duruşmada haczin kaldırıldığını beyan etmiştir.
Davalı borçlu davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece dava konusu araç üzerine konulan haczin 14.12.2011 tarihinde kaldırıldığı, davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekilince vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.
Uyuşmazlık, 3.kişinin İİK.nin 96. vd maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir.
Mahkemece dava konusu araç üzerine konulan haczin kaldırıldığı gerekçesiyle konusuz kaldığı dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ne varki, dava konusu araç üzerine 13.3.2006 tarihinde konulan haczin ilk oturumda mahkemece davalı alacaklıya verilen cevap süresi içinde 14.12.2011 tarihinde kaldırıldığı, davalı alacaklının davaya sebebiyet vermediği anlaşılmaktadır. Bu durumda artık davalı alacaklı aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine
hükmedilmemesi gerekir. Mahkemece bu yön gözardı edilerek aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değil bozma nedeni ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nin geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nin 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2012/4879, K. 2013/4864, 4 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama