Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/7676 K.2012/7938

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili ve tazminata hükmedilmediği için de davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili, Eskişehir 7. İcra Müdürlüğü’nün 2009/19088 ve 2009/19089 sayılı Takip dosyalarında yapılan 31.12.2009 günlü hacizlere konu menkullerin davacı üçüncü kişiye ait olduğunu, borçlularla ilgisinin bulunmadığını belirterek, iki ayrı davada istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiş, Mahkemece aradaki bağlantı nedeni ile dosyaların birleştirilmesine karar verilerek yargılamaya 2010/5 Esas sayılı dosya üzerinden devam edilmiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, dava konusu haczin köy azasının yer göstermesi üzerine yapıldığını, istihkak iddiasının alacaklıdan mal kaçırmak için danışıklı olarak ileri sürüldüğünü, sunulan kira sözleşmesi ve satış sözleşmelerinin istihkak iddiasını kanıtlamaya elverişli olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı (borçlu ...), davacının istihkak iddiasının yerinde olduğunu, borçlu...’nin...’ten kiraladığı tarlaya ektiği soğanı üçüncü kişiye sattığını belirtmiştir.

Davalı (borçlu ...), üçüncü kişinin kendisinden soğan aldığını, parasını peşin olarak ödediğini, kiraladığı depoya teslim ettiğini, burada Ramazan Süzer’den aldığı başka soğanların da bulunduğunu belirtmiştir.

Davalı (borçlu ...), kendisine ait tarlaları diğer borçlular ... ve ...a icara verdiğini, hacze konu soğanın bu tarlalarda yetişen soğanla ilgisinin bulunmadığını, adı geçen borçluların soğanı davacıya sattıklarını söyleyip kaçıp gittiklerini belirtmiştir.

Davalı (diğer borçlular), usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre: “borçlu ...’in kendisine ait tarlaları borçlular ..., ... ve...e icara verdiği, burada yetişen soğanların borçlular tarafından davacıya satıldığı, üçüncü kişinin ...’da oturduğu ve kuru soğan ticaret ile iştigal ettiği, mahcuzlardan bir kısmını borçlulardan aldığı, diğerlerini başka şahıslardan alıp bedellerini de ödediği, alacaklıdan mal kaçırmak için danışıklı hareket ettiklerinin kanıtlanamadığı“ gerekçesi ile davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili ve tazminata hükmedilmediği için de davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmiştir.

1-Somut olayda İİK’nun 97/15. maddesi kapsamında üçüncü kişi lehine tazminata hükmedilebilmesi için aranan yasal koşullar gerçekleşmediğinden davacı üçüncü kişi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

Dava konusu haciz, köy azasının borçlu ...’e ait olduğunu gösterdiği depoda yapılmıştır. Yine hacizde hazır bulunan ... mahcuzun borçluya ait olduğu yönünde beyanda bulunmuştur. Haciz tutanakları İİK’nun 8/son maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli belgelerdendir.

Davacı taraf haciz tutanağında yer alan hususların geçerli olmadığını ortaya koyan delilleri sunamamıştır.

Bu koşullarda İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin borçlu, dolayısıyla alacaklı yararına olduğunun kabulü gerekir. İspat yükü altında olan üçüncü kişinin dayandığı kantar fişleri, adi nitelikteki satış sözleşmeleri ve diğer deliller her zaman temini mümkün belgelerden olup, karinenin aksini kanıtlamaya elverişli değildir.

Kaldı ki Vergi Dairesi’nden gelen yazı cevabına göre de üçüncü kişi, 30.09.2004 tarihi itibarı ile vergi mükellefiyetini terk etmiştir.

Davanın reddi yerine, oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile kabulü yönünde yazılı biçimde karar verilmesi hatalı olmuştur.