Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/8562 K.2013/9328

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar ... ve ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 18.6.2013 Salı günü davacı ve davalı ... AŞ tarafından gelen olmadı. Davalılar ... ve ... vekili Av. ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalılar ... ve ... vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili asıl davada, müvekkilinin içinde yolcu olarak bulunduğu araca, davalıların sürücüsü, maliki ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları aracın çarpması sonucu müvekkilinin yaralanarak daimi maluliyete uğradığını ileri sürerek ıslahla birlikte 49.518,20 TL geçici ve sürekli iş göremezlik zararı, 100 TL diş protez gideri ile 20.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiş, birleştirilen davada ise, 27.688,53 TL sürekli iş göremezlik tazminatının davalılardan tahsilini talep etmiş, 15.03.2012 tarihli celsede tedavi gideri taleplerinden vazgeçtiklerini bildirmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitleri dahilinde sorumlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde, davacının sürekli iş göremez hale geldiğinin ispatlanması gerektiğini, talep edilen tazminatların fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; asıl davada maddi tazminat isteminin kabulü ile 48.653,20 TL maddi tazminatın sigorta şirketi dava, diğer davalılar kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle sorumlu olmak üzere, davalılardan tahsiline, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 10.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve ...'dan tahsiline, birleşen davanın kabulü ile 27.688,53 TL maddi tazminatın sigorta şirketi dava, diğer davalılar kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle sorumlu olmak üzere, davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, ceza yargılaması sırasında alınan ve kesinleşen bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa ve dosya içeriğine uygun bulunması sebebiyle mahkemece benimsenmesinde ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasında bir usulsüzlük bulunmamasına,

ayrıca maluliyet raporları arasındaki çelişki Adli Tıp Genel Kurulu'nun 23.10.2010 tarihli raporuyla giderilmiş, ancak bu raporda çıkan maluliyet oranının itiraz edilen raporlardaki oranlardan daha çok çıkmış bulunmasına ve raporlara davalılar vekilince itiraz edilmesi nedeniyle davalıların aleyhine olan 23.10.2010 tarihli raporun hükme esas alınamayacak olmasına göre, davalılar ... ve ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece aldırılan 14.10.2008 tarihli bilirkişi raporunda davacının maluliyet oranı %14 olarak kabul edilerek hesaplama yapılmış ve neticede 48.653,20 TL sürekli iş göremezlik zararı hesaplanmıştır. Davacı vekilince sunulan 06.11.2008 havale tarihli dilekçede, rapora bir itirazlarının olmadığı bildirilmiş ve 19.01.2009 tarihli dilekçe ile de maddi tazminat talepleri 49.518 TL üzerinden ıslah edilmiştir.

Davacı vekilince itiraza uğramayan 14.10.2008 tarihli adı geçen rapora ve bu raporda hesaplamaya esas alınan %14 maluliyet oranına, davalılar ... ve ... vekilince 30.01.2009 tarihli dilekçe ile itiraz edilmiş, bu itiraz üzerine aldırılan 23.10.2010 tarihli raporda davacının maluliyet oranı %18.2 olarak tespit edilmiş ve mahkemece bu oran üzerinden hesaplama yapılmak üzere dosya yeniden hesap bilirkişisine tevdi edilmiş ve alınan 11.11.2011 tarihli ek raporda, davacının sürekli iş göremezlik zararı 77.206,53 TL olarak tespit edilmiştir.

Davacı vekili tarafından, yeni hesaplanan miktara göre ıslah edilen kısmın üzerinde kalan 27.688,53 TL yönünden ek dava açılmış ve mahkemece 11.11.2011 tarihli rapora itibar edilerek hem asıl davada, hem de birleştirilen davada sürekli iş göremezlik tazminatı taleplerinin tamamına hükmedilmiştir.

Oysaki; yukarıda ayrıntılı açıklandığı üzere,14.10.2008 tarihli rapora davalılar vekilinin itiraz etmesi üzerine yeniden bilirkişi incelemelerine başvurulmuş olup, her ne kadar sonradan alınan raporlarda daha fazla maluliyet oranı ve tazminat miktarı tespit edilmişse de; 14.10.2008 tarihli rapora davacı vekilinin itiraz etmemesi nedeniyle bu raporda belirlenen miktar yönünden davalılar lehine usuli kazanılmış hak doğmuş olduğundan, artık mahkemece bu raporda belirlenen 48.653,20 TL'den daha fazla sürekli iş göremezlik tazminatına hükmedilemez. Hal böyle iken, mahkemece davalılar vekilinin itirazı üzerine aldırılan ve davalılar aleyhine sonuç doğuran 11.11.2011 tarihli ek rapora itibar edilerek birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.