KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2012/9274 E., 2013/6391 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
313 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkillerin murisi ve desteği ... 'e sürücü ...'ın kullandığı araç ile çarpışması sonucu hayatını kaybettiğini belirterek 1000 TL destek tazminatının temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, 14.10.2011 tarihli dilekçe ile talebini 29.333,53 TL olarak ıslah ettiğini bildirmiştir.
Davalı vekili, usulüne uygun ödeme yapıldığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere göre, davacı ... için 1.432,31 TL, ... için 2.020,66 TL, ... için 2.729,77 TL, ... için 2.350,14 TL, ... için 20.800,65 TL, desdek tazminatının temerrüt tarihi olan 05.05.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.
2-Davacı vekilince dava dilekçesi ile temerrüt faizi olarak yasal faiz istenilmiş, 14.10.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile avans faizi istediğini belirtmiştir. Ancak mahkemece temerrüt tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmiştir. Oysa zarara neden olan kamyonet ticari araç olup ticari faaliyet sırasında zarara neden olmuştur. Bu itibarla ıslah edilen kısma davada temerrüt faizi olarak
ticari faiz niteliğindeki avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi doğru değil, bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nin geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HMK’nin 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2012/9274, K. 2013/6391, 6 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama