Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/10192 K.2014/9240

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin eşi/babası olan H.. E..'nun sevk ve idaresindeki kamyona, bir kısım davalıların murisi M..

A..'ın maliki ve sürücüsü, davalı Groupama Sigorta şirketinin kasko sigortacısı (10.000 TL manevi tazminat teminatı kapsayan) olduğu kamyonun 13/07/2010 tarihinde tam kusurlu olarak çarpmasıyla müvekkillerinin murisinin vefat ettiğini ileri sürerek, eş Ayşe için 50.000 TL, çocukları Abdil ve Bircan için ayrı ayrı 30.000 TL, çocuk Halis için 25.000 TL, çocuklar Meryem, Esme, Osman ve Ahmet için ayrı ayrı 15.000 TL olmak üzere toplam 195.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte (10.000,00 TL ve fer’ilerinin tüm davalılardan müteselsilen, 185.000,00 TL ve fer’ilerinin M..

A..'ın mirasçılarından müteselsilen) tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı G.. A..vekili, kazaya karışan araçla ilgili düzenlenen poliçede 10.000 TL ile sınırlı olmak üzere manevi tazminat teminatı yer aldığını savunmuş, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kazada davalıların murisi M.. A..'ın tam kusurlu olduğu, sigorta şirketinin manevi tazminat klozu nedeniyle 10.000,00 TL'den sorumlu olduğu gerekçesiyle eş Ayşe için 15.000,00 TL, çocuklar Abdil ve Bircan için ayrı ayrı 8.000,00 TL, diğer 5 çocuk için ayrı ayrı 5.000,00 TL olmak üzere toplam 56.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi yönünden poliçede sorumlu olduğu miktar ile sınırlı olmak üzere, davalılardan müteselsilen olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dava, trafik kazasında murisin ölümü nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, TMK.'nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür. Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacıların murisinin kazada kusurunun bulunmaması ve diğer hususlar gözetildiğinde takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu görülmüş ve davacılar için hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

2)Davacılar vekili dava dilekçesinde toplam 195.000,00 TL manevi tazminatın yalnız 10.000,00 TL kısmı yönünden davalı G.. A..’yi müteselsilen sorumlu göstererek talepte bulunmuştur. Mahkemece de davalı sigorta şirketinin 10.000 TL poliçe limiti olduğu ve hükmolunan toplam 56.000 TL manevi tazminattan poliçe limitiyle sorumlu olduğu belirtilerek karar verilmiştir. Bu halde, davalı sigorta şirketi hakkındaki talebin tamamı kabul edildiğinden davalı sigorta şirketi yararına vekalet ücreti takdir edilmesi doğru görülmemiştir.

3)Davacı tarafça temerrüt faizi olarak avans faiz istenilmiştir. Kazaya sebebiyet veren davalı tarafın aracı (kamyon) ticari bir araç olduğundan temerrüt faizi olarak ticari faiz niteliğindeki avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi doğru olmamıştır.