Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/10218 K.2014/9247

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin eşi/babası olan sevk ve idaresindeki araçla dava dışı aracın karıştığı 24/06/2012 tarihli kazada vefat ettiğini, murisin işleteni ve sürücüsü olduğu aracın davalı tarafından trafik sigorta poliçesi ile sigortalandığını, müvekkillerinin murisin desteğinden yoksun kaldıklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydıyla eşçin 900,00 TL'ye, çocuk için 13.594,71 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacıların murisi olan araç sürücüsünün kazada 8/8 tam kusurlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulü ile 93.507,38. TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki (2) nolu bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Dava, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı tarafından ıslah dilekçesiyle destekten yoksun kalma tazminatı talebini eş için 79.912,67 TL'ye, çocuk için 13.594,71 TL’ye yükseltilmiş, mahkemece talebin kabulü ile toplam tazminat miktarı 93.507,38 TL’ye hükmedilmiş ise de, davacılar yararına hükmolunan tazminat miktarlarının ayrı ayrı gösterilmemesi ve yargılama masraflarına ilişkin kısımda davacılardan 22.03.2013 tarihli makbuz ile tahsil edilen 316 TL tamamlama harcının davalıdan alınarak davacıya verilmesi hususuna sehven yer verilmemesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.