Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/10402 K.2013/11683

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline kasko sigortalı aracın davalılardan ...’ın maliki, ...’ın sevk ve idaresindeki aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirtip fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere sigortalıya ödenen 11.826,00 TL’nin 23.12.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... kaza tarihinden çok önce aracı harici olarak sattığını, satış için vekaletname verdiği bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere, Yargıtay bozma ilamına ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 11.795,00 TL tazminatın 23.12.2008 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalı ... hakkında kurulan hükmün daha önce kesinleşmiş olmasına göre davalı ...’ın tüm

2013/10402

2013/11683

temyiz itirazlarının, davacı ... Sigorta A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin davalı ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Kazaya neden olan davalı araç minibüs olup, mahkemece avans faizine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde yasal faize hükmedilmiş olması doğru olmayıp bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nin 3/II.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nin 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.