Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/113 K.2013/1438

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin kasko sigortacısı olduğu aracın evin önünde park halinde iken gerçekleşen sel felaketinde hasarlanarak hurdaya çıktığını, müvekkilinin sigortalısına 09.12.2010 tarihinde 14.000 TL tazminat ödediğini, davalının 2560 Sayılı Kanun'un 2/b maddesi uyarınca yağış sularının toplanması ve yerleşim yerlerinden uzaklaştırılması görevinin olduğunu, bu nedenle oluşan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek aracın sovtaj değeri olan 7.500 TL'nin tenzili ile bakiye 6.500 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, 2560 Sayılı Kanun'un 25. maddesi gereğince yağmur sularının uzaklaştırılması görevinin belediyelere ait olduğunu, ayrıca olayda Karayolları Genel Müdürlüğü'nün de kusurunun bulunduğunu, müvekkiline zarar nedeniyle husumet yöneltilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 6.500 TL'nin 09.12.2010 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, sigortalısının zararını karşılayan davacı ... şirketinin, ödediği bedelin zarar sorumlusu olan davalıdan rücuen tahsili isteminden ibarettir.

Hükme esas alınan 25.08.2011 tarihli bilirkişi raporunda, davacı tarafın talep ettiği 6.500 TL'nin uygun olduğu kanaati bildirilmiş, bunun dışında bir inceleme ve tespite yer verilmemiştir.

Mahkemece, bilirkişiden dosyadaki araç fotoğrafları, hasar dosyası, sigorta ekspertiz raporları incelenmek suretiyle aracın yaşı ve modeli de dikkate alınarak, araçtaki gerçek zararın tespit edilmesi, aracın tamirinin ekonomik olmayacağının anlaşılması halinde, aracın hasarsız ikinci el piyasa değerinden sovtaj bedelinin düşülmesi yoluyla tazminat miktarının belirlenmesi yönünde ek rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz, eksik incelemeye dayalı ve hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozma sebebi yapılmıştır.