Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/14122 K.2015/428

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının sürücüsü olduğu araçla müvekkiline ait araca çarparak yaralanmasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek, 100 TL maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte ve 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia savunma ve toplanan delillere göre davanın kısmen kabulüne, 1.341,90 TL maddi tazminat ile 4.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, maddi tazminata dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Davalı vekilinin hükmedilen maddi tazminata yönelik temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2013 yılı için 1.820,00 TL'dır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verilmiş olup davanın kabulüne karar verilen 1.341,90 TL maddi tazminat yönünden karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı vekilinin maddi tazminata yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.