Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/14706 K.2013/15926

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın sebebiyet verdiği kazada müvekkiline ait aracın hasarlanması nedeniyle, araçta değer kaybı ve araç mahrumiyet zararı oluştuğunu, davacının manevi yönden de mağdur olduğunu ileri sürerek, ıslahla birlikte toplam 1.960,00 TL. maddi ve 2.000,00 TL. manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, maddi tazminat yönünden davanın kabulüne, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

07.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK’na eklenen ek madde 4 ile aynı yasanın 427. (HMK 341 ve 361.) maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2013 tarihinden itibaren 1.822,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin mahkeme hükmünün temyiz edilen kısım yönünden kesin olması nedeniyle REDDİNE,

2-) Davacı vekilinin Temyiz itirazlarının incelemesinde;