KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2013/16679 E., 2014/257 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
408 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili, davalı ... ve ... Şti vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalı araç sürücülerinin kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada davacıya ait aracın hasarlandığını belirterek, 7.500 TL hasar bedeli ile 563,55 TL tespit giderinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılarda müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar ile vekilleri, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davalı ... ve ... Gıda hakkındaki davanın reddine, 6.200 TL hasar bedelinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ve 563,55 TL tespit giderinin tespit tarihi 17.2.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ...'den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalı ... ve ... Şti vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekili ile davalı ...'in tüm, davalı ... ve ... Ltd Şti vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davalı ... ve ... Ltd Şti hakkındaki dava red edilmiş olmasına rağmen lehlerine AAÜT hükümlerine uygun olarak vekalet ücreti takdir edilmemesi ve bu davalılar tarafından 472 nolu makbuzla ödenen 50 TL avans giderinin iadesine karar verilmemesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HMUK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2013/16679, K. 2014/257, 14 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama