Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/16745 K.2013/16493

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... Japan Sigorta AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin kullandığı motosiklete, davalıların sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucu müvekkilinin yaralandığını, motosikletinin hasar gördüğünü belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere hasar bedeli 1.472,00 TL, tedavi gideri ve işgücü kaybı nedeniyle 1.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 4.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'dan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 08/01/2013 tarihli ıslah dilekçesi ile işgücü kaybı taleplerini 2.396,89 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulüne, 2.396,89 TL'nin davalı şirket yönünden 25/01/2007 tarihinden, davalı ... yönünden kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, davacının yaralanmasının boyutu, kusur durumu, davalının kaza sonrası tutum ve davranışlarının birlikte değerlendirilerek manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... Japan Sigorta AŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde, geçici işgöremezlik zararının 6111 sayılı yasa kapsamında bulunmamasına göre, davalı Sompa Japan Sigorta AŞ vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat, zarara uğrayanda manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat, bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan miktar kadar olması gerekir.

22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim, bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda, mahkemece alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi'nin raporuna göre, davacının ayağında meydana gelen kırılma nedeniyle daimi maluliyetinin bulunmadığı ancak anılan yaralanma nedeniyle davacının 9 ayda iyileşebileceği belirtilmiştir. Tarafların kusur oranlarının belirlenmesi için Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nden alınan raporda ise, davacının %30, davalı sürücünün ise %70 kusurlu olduğu bildirilmiştir.

Bu durumda mahkemece, yaralanmanın derecesi, kusur oranları, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile olay tarihinde paranın satın alma gücü birlikte değerlendirilerek davacı yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.