Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/1696 K.2014/233

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin eşi...'ın, davalının zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu araçta yolcu iken gerçekleşen tek taraflı kazada vefat ettiğini, müvekkilinin bu suretle murisinin desteğinden mahrum kaldığını, davalının 03.03.2011 tarihinde müvekkiline 65.152 TL ödeme yaptığını, ancak yapılan ödemenin davacının zararını karşılamaktan uzak olduğunu ileri sürerek ıslahla birlikte 109.848 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya 03.03.2011 tarihinde 65.152 TL ödeme yaptığını ve bu suretle müvekkilinin sorumluluğunun sona erdiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 109.848 TL'nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 100 TL'sine dava, kalanına ıslah tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davalı ... şirketine davadan önce başvurulmuş ve davalı tarafından davacıya 03.03.2011 tarihinde kısmi ödeme yapılmış olmasına göre, davacı vekilinin de talebi doğrultusunda davalının tüm borç yönünden en geç bu tarihte temerrüde düştüğünün kabulü ile bu tarihten itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faize hükmedilmesi;

Ayrıca, davacıların yatırdıkları 343,60 TL peşin harcın davacı üzerinde bırakılması doğru olmayıp bozma sebebi ise de; bu yanılgıların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/II. Maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.