Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/17381 K.2015/5024

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın davacılar... ile...in müşterek çocukları, diğer davacının kardeşi yaya ...'a çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini ileri sürerek, davacı anne ve baba için şimdilik 500.00'er TL destekten yoksun kalma tazminatı ile davacı anne ve baba için 50.000,00'er TL, diğer davacı için 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, olayda müvekkilinin kusurunun bulunmadığını ve davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre, davacıların maddi tazminat taleplerinin kabulüne, manevi tazminat taleplerinin ise davacı anne ve baba için 7.500,00'er TL, diğer davacı için 5.000,00 TL yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ile davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-)6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle HUMK.nun 427. (HMK 341 ve 361.) maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 1.1.2013 tarihinden itibaren 1.822,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Somut olayda, davacı .... ve .... için talep gibi 500,00'er TL maddi tazminata karar verilmiş olup, her davacı yönünden temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin maddi tazminata yönelik temyiz isteminin kesinlik nedeniyle reddi gerekmiştir.

2-)Davalı vekilinin manevi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece davalı sürücü... aleyhine yazılı şekilde manevi tazminata karar verilmiş ise de; davalının dava konusu olay nedeniyle Taksirle Ölüme Sebebiyet Verme suçundan yargılandığı......Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/467 Esas, 2012/317 Karar sayılı dosyasından hakkında verilen mahkumiyet hükmünün Yargıtay Yüksek 12.Ceza Dairesi'nin 06.5.2014 gün, 2013/19502 E., ve 2014/10892 K. sayılı ilamıyla, oluş biçimine göre sanığın meydana gelen zararlı sonucu önlemesinin mümkün olmadığı (olayda kusuru bulunmadığından) ve hakkında beraat hükmü kurulması gerektiğinden bahisle bozulduğu görülmektedir.

Borçlar Kanunu'nun 53.maddesi (6098 S.TBK'nun 74.maddesi) uyarınca, hukuk hakimi ceza mahkemesince belirlenen kusur oranıyla bağlı değil ise de; hukuk hakiminin ceza mahkemesince belirlenen maddi olgu ile bağlı olacağı açıktır.

O halde, mahkemece, öncelikle ceza yargılamasına ilişkin davanın sonucunun beklenmesi, ondan sonra özel hukuk ve ceza hukukunun sorumluluğa ilişkin kurallarının farklı olduğu hususu da göz önünde bulundurularak gerektiğinde olay yerinde uzman bilirkişi heyeti marifetiyle yeniden keşif yapılarak olaydaki kusur durumu yönünden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınması, meydana gelebilecek çelişkilerin giderilmesi ve dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilip varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-)Bozma neden ve şekline göre davacılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.