Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/18396 K.2015/4393

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davalı vekili ve davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmiş, davalı vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 17.03.2015 Salı günü davacı-karşı davalı ile davalı ve davalı-karşı davacı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...'in sevk ve idaresindeki araçla müvekkilinin kullandığı aracın çarpışması sonucu müvekkilinin yaralanarak maluliyete uğradığını, davalı ...'a vekalet vererek sürekli iş göremezlik zararı yönünden davalı ...'e dava açtıklarını, kabul edildikten sonra onanarak kesinleşen bu davada fazlaya ilişkin hakları saklı tutulduğundan tespit edilen bakiye zararları yönünden açtıkları ikinci davanın ise zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle reddedildiğini ve bu kararın da temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiğini, müvekkilinin davalı vekilinin kusurlu davranışları nedeniyle haklı alacağını alamadığını,

ayrıca müvekkilinin maluliyetinin sürekli arttığını, gelişen durum olduğunu ileri sürerek davalı ... yalnızca zamanaşımından reddedilen ikinci davada belirlenen 53.593 TL'den sorumlu olmak üzere toplam 75.000 TL'nin davalı ...'tan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., davanın kesin hüküm nedeniyle reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı-karşı davacı ..., davacı tarafın vekili sıfatıyla açtığı davanın reddedilmesinde kusurunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuş, karşı dava ile 7.000 TL vekalet ücreti ile haksız azil nedeniyle 8.000 TL manevi tazminatın davacı-karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davacı ... için 75.000 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'tan alınarak davacıya verilmesine, davacı ...'nın davalı ...'a karşı açtığı tazminat davası ispatlanamadığından reddine, davalı-karşı davacı ...'ın vekalet akti alacağı ve manevi tazminat talebine ilişkin davasının esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve davalı-karşı davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davacı ...'ın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Asıl dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

6100 Sayılı HMK'nın 114/1-i maddesine göre "Aynı davanın, daha önceden kesin hükme bağlanmamış olması" dava şartlarındandır. Yine aynı Yasa'nın 115/1 maddesine göre "Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler."

Bir davaya ait şeklî anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir.

Somut olayda; davacı vekili ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1997/905 Esas sayılı dosyası ile davalı ... aleyhine sürekli iş göremezlik zararı yönünden maddi tazminat davası ikame etmiş, mahkeme 700 TL üzerinden kabul kararı vererek davacının fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmuş, bu karar Yargıtay 4. Hukuk Dairesi tarafından onanarak kesinleşmiş, davacı vekili bu sefer aynı mahkemede bir önceki dosyada tespit edilen ve saklı tuttuğu hakları yönünden 2001/129 Esas nosu ile yeni bir dava ikame etmiş, bu davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen hüküm 4. Hukuk Dairesi'nin 07/03/2007 tarihli kararıyla onanmış, davacı vekilinin olayda gelişen zarar olduğu iddiasıyla yapmış olduğu karar düzeltme isteği de Dairenin 18/06/2007 tarihli kararıyla reddedilerek hüküm kesinleşmiştir.

Eldeki davada ise, davacı vekili yine aynı davalıdan aynı olaya ilişkin olarak sürekli iş göremezlik tazminatı talep etmekte olup, yukarıda açıklandığı üzere talep konusu ile ilgili olarak kesinleşmiş bir hükmün bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece asıl davanın davalı ... yönünden dava şartı yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde işin esasına girilerek karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bozma kapsam ve nedenine göre davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.