KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2013/18639 E., 2013/18188 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Aralık 2013
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
393 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu araç ile seyir halinde iken hayatını kaybeden müvekkillerinin eşi ve babası olan desteğin ölümü nedeni ile eş için 115.004,94 TL çocuklar Hayrunnisa için 23.059,85 TL, Kerem için 22.866,47 TL destek tazminatı talep etmiştir.
Davalı vekili, talebin reddini savunmuştur.
Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, talebin kabulü ile, eş için 115.004,94 TL, çocuklar Hayrunnisa için 23.059,85 TL, Kerem için 22.866,47 TL destek tazminatına karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-)Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilini ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-)Davaya konu uyuşmazlıkta, davacılar arasında mecburi dava arkadaşlığı yoktur. İhtiyari dava arkadaşlığında herbir davacının talebi ayrı dava mahiyetindedir. Bu nedenle hem davacılar için hemde davalı için her bir dava yönünden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmelidir. Karar tarihinde yürürlükte olan “AAÜT hükümleri uyarınca, davacı yönünden davanın kabül edilen kısmı için Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 12. maddesindeki hükümde nazara alındığında,
mahkemece tek vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru görülmemiş ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün, 6100 sayılı HMK.nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2013/18639, K. 2013/18188, 23 Aralık 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama