Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/18727 K.2014/4730

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili, davalı G.. H.. vekili ve davalı M.. K.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkili Harbiye'nin oğlu, diğer müvekkillerinin kardeşi olan destek B.. F..'ın sürücüsü olduğu motosikletin, davalı M.. K..'nın sürücüsü olduğu, zorunlu trafik sigortası bulunmayan kamyona çarpması sonucu desteğin yaşamını yitirdiğini belirterek ıslahla birlikte davacı anne Harbiye için 50.133,60 TL, davacı kardeş Aleyna için 18.800,10 TL destekten yoksun kalma tazminatının ve 1.500,00 TL defin giderinin davalılardan, davacılar için 20.000,00'er TL manevi tazminatın davalı M.. K..'dan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı G.. H.. vekili, kusur oranlarının ve davacının aylık kazancının belirlenmesi gerektiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı M.. K.. vekili, kazanın oluşumunda desteğin kusurlu olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulüne, davacı Harbiye için 20.000,00 TL, davacı Aleyna için 5.000,00 TL, davacı Dilek için 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı M.. K..'dan tahsiline, davacı Harbiye için 50.133,60 TL, davacı Aleyna için 18.800,10 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı M.. K..'dan kaza tarihinden, davalı G.. H..ndan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, 1.125,00 TL defin giderinin davalı M.. K..'dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı M.. K.. vekili ve davalı G.. H.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve manevi tazminatın takdirinde 818 sayılı B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacılar vekilinin tüm, davalı M.. K.. vekili ile davalı G.. H.. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar desteği, 19 yaşında bekar olarak vefat etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan aktüerya raporunda desteğin gelirinin, ilk 12 yıl annesi ve kardeşine %25'ini ayıracağı, sonraki 10 yıl ise gelirinin %25'ini annesine ayıracağı kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de bu hesaplama şekli yerleşik Yargıtay uygulamalarına uygun değildir. Davacıların desteğinin yaşasaydı bir süre sonra evleneceği, gelirinin bir kısmını kendine ve eşine ayıracağı, daha sonra çocuğunun olacağı, bu şekilde kademeli olarak gelirinden annesine ve kardeşine ayıracağı payın düşeceği gözetilerek bu hususta yeniden aktüerya hesabı yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

3-Davacı tarafın, davalı G.. H..'ndan manevi tazminat talebi olmadığından, manevi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcından anılan davalının da sorumlu tutulması isabetli değildir.

4-Davacı tarafça davalılardan talep edilen 1.500,00 TL cenaze ve defin giderinin, sadece davalı M.. K.. yönünden kabul edildiği gözetildiğinde, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT. gereğince davalı G.. H.. lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu hususta olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmamış olması da bozmayı gerektirmiştir.