KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2013/19235 E., 2015/4410 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Mart 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ....vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili dilekçesinde. 01.01.2011 tarihinde müvekkilinin yaya kaldırımından karşıya geçmekte iken davalının sevk idaresindeki ... plaka sayılı aracın müvekkiline çarparak trafik kazasına sebebiyet verdiğini, kaza ile ilgili olarak ...
Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/498 esas sayılı dosyası ile yargılama yapıldığını ve bu yargılama neticesinde davalının tamamen kusurlu olduğundan bahisle tecziyesine karar verildiğini, bu kaza neticesinde müvekkilinin vücudunda kırıklar meydana geldiğini, maruz kaldığı kazanın kendisinde ağır psikolojik hasar bıraktığını, kendisinin kaza sonrası ciddi elem ve ızdırap yaşadığını, davalı tarafın çarpma sonrası olay yerinden müvekkilini bırakarak kaçtığını bu nedenle ıslah ile birlikte 2.518,80-TL maddi ve 10.000,00-TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı ... vekili dilekçesinde; davaya konu aracın ZMMS ve Kasko sigorta şirketlerine ve araç işleteni olan ... şirketine davanın ihbar edilmesini, talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş ve sigorta şirketinin de manevi tazminat sorumluluğu olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı .... ve .... vekilleri dilekçesinde; davanın reddi talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 2.518,80-TL maddi tazminatın, 5.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan (....nin manevi tazminattan sorumlu tutulmamasına) tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı ....vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2013/19235, K. 2015/4410, 18 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama