Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/19327 K.2013/18395

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın 12.11.2010 tarihinde seyir halindeyken davalı kuruma ait kapağı yerinden çıkmış rögar çukuruna girmesi sonucu hasarlandığını, davalının %100 kusurlu olduğunu, hasar bedelinin karşılandığını ileri sürerek, şimdilik 1.078,70 TL hasar bedelinin 04/01/2011 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 4.243 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı kurumun %75 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle 3.182,25 TL'nin 04.01.2011 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1)HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427.maddesinde öngörülen temyiz sınırı 01.01.2013 tarihinden itibaren 1.820 TL’ne çıkarılmıştır. Davacı tarafın 4.243 TL maddi tazminat talebinin 3.182,25 TL kısmı kabul edilmiş, 1.060,75 TL reddedilmiş olup, hüküm davacı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri

hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da karar verilebileceğinden davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2)Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.