Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/20094 K.2014/3435

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davacılar vekili ve davalı Ö. Triko ve Konf. ve Otobüs İşl.San.Tic.Ltd.Şti. Vekillerince temyiz edilmiş, davacılar vekillerince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 11.3.2014 Salı günü davacılar vekili Av. G.. A.. geldi. Davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacılar vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu otobüste yardımcı personel olarak çalışan davacılar desteği C. Y.’nun meydana gelen trafik kazasında vefat ettiğini, davalı G.. A.. aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı, davalı S.. A.. artan mali mesuliyet sigortacısı olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere,anne Zahide ve baba Adnan için ayrı ayrı 5.00 TL. maddi, 90.000 TL. manevi, diğer davacılar için 40.000 TL. manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 41.461 TL. olarak ıslah etmiştir.

Davalılar ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı Adnan için 19.399 TL. Zahide için 22.062,55 TL. destekten yoksun kalma tazminatının davalılar G. Sigorta A.Ş-Ö. Triko ve Konf. Ve otobüs işl.san Tic. Ltd.Şti. ve M.. H..’dan tahsiline, davacı Adnan ve Zahide için ayrı ayrı 20.000 TL. diğer davaclar için ayrı ayı 15.000 TL. manevi tazminatın S.. A.., Ö. Triko ve Konf. ve Otobüs İşl.San.Tic.Ltd.Şti. ve M.. H..’dan tahsiline karar verilmiş hüküm davacılar vekili ve davalı Ö. Triko ve Konf. ve Otobüs İşl.San.Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacılar vekilinin temyiz itirazları yönünden; Dava destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Davacılar Adnan ve Zahide’nin oğlu C. Y.yardımcı personel olarak çalıştığı otobüsün yaptığı tek taraflı kazada vefat etmiştir.

Davacıların desteği kaza tarihinde 23 yaşında bekar olarak vefat etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda desteğin gelirinden anne ve babasına ilk iki yıl %25 oranında pay ayıracağı, kalan destek süresi içinde %7,5 oranında pay ayıracağı kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de bu hesaplama şekli yerleşik Yargıtay uygulamalarına uygun değildir.

Destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanmasında yaşam süresi, destek payları, evlenme, gelir artışının belirlenmesi varsayıma dayalı olarak belirlenen hususlardır.

Davacıların desteğinin yaşasaydı muhtemel evlenme yaşına kadar en az gelirinin yarısını ailesine ayıracağı, bir süre sonra evleneceği gelirinin bir kısmını kendine ve eşine ayıracağı, daha sonra çocuklarının olacağı ve aileye ayrılan payın düşeceği gibi hususlar değerlendirilmeden anne ve baba için ayrılan yetersiz destek payına göre yapılan hesaplamaya göre karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece Yargıtay uygulamaları da gözetilerek bu hususta yeniden aktüerya uzmanı bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetli görülmemiştir.

3-Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, B.K.’nun 47.(TBK.56) maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.