Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/20147 K.2014/8921

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerinin müşterek sahibi bulundukları Simav ilçesi ... E. Mahallesi Y. Cadde ... ada ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan bina ile .... E. Mahallesi T...

Sokakta kain ... ada ... parsel ve ... ada ... parsel üzerinde bulunan binaların davalı şirkete sigortalı iken 19/05/2011 tarihinde meydana gelen depremde ağır hasar gördüğünü ve yıkılmasına karar verildiğini, davalı tarafın müvekkillerine 17 parsel için 338.427,00-TL, 2 ve 9 parseller için ise 64.400,00-TL ödeme yaptığını, eksik ödeme yapılmasının hukuka aykırı olduğunu, sigorta poliçesinde 17 parsel üzerinde 7 daire ve 1 işyeri için toplam 452.530,00-TL sigorta teminatı gösterildiğini,sigortalı bina yıkılacağından %2 muafiyet bedeli düşüldüğünde 443.479,00-TL bedelin müvekkillerine ödenmesi gerektiğini,

338.247,00-TL ödendiğinden bakiye 105.232,00-TL davalının borcu kaldığını, 2 ve 9 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde 4 kat 8 daire bulunduğunu, toplam sigorta bedelinin 110.920,00-TL olduğunu, %2 muafiyet bedeli düşüldüğünde 108.701,60-TL ödeme yapılması gerekirken müvekkillerine 64.400,00-TL ödeme yapıldığını, 17 parsel sayılı taşınmaz üzerinde binanın III. Sınıf B grubu yapılar kapsamında asansörlü ve kaloriferli konut kapsamında olduğunu, davalının ödediği 338.247,00-TL ile binanın yeniden yapılmasının mümkün olmadığını,

2 ve 9 nolu parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan binanın III. Sınıf yapılar içinde B grubu yapılar kapsamında kalorifer konut kapsamında olduğunu, davalı şirket tarafından hesaplanan tazminat miktarının eksik olduğunu, müvekkillerinin tazminat alacaklarının hesaplanmasını, fazlaya ilişkin talep, alacak ve dava hakları saklı kalmak üzere 150.232,00-TL zararın

19/05/2011 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, DASK poliçesi genel şartlarının B.2 numaralı ve hasarların tespiti maddesi uyarınca tarafların zarar miktarında anlaşamadıkları halde uygulanacak usulün belirlendiğini, davacı tarafından dava açmadan evvel müvekkili şirkete yapılmış bir müracaat ile hakem-bilirkişi müessesesinin işletilmediğini, poliçeye aykırı olan bu durum karşısında dava şartının yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; tarafların poliçenin B.2 maddesi ile hakem bilirkişiye müracaat etmeyi kararlaştırdıkları ve kabul ettikleri, poliçede yer alan hakem bilirkişiye müracaat yolunun tahkim şartı niteliği taşıdığı ve cevap süresi içerisinde davalı tarafça ilk itiraz yoluyla ileri sürüldüğü,davacı tarafça uyuşmazlık konusu ile ilgili poliçenin B.2 maddesi uyarınca hakem bilirkişi yoluna müracaat edildiğine dair ispata elverişli bir delil ibraz etmediği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, konut sigortası poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece tarafların poliçenin B.2 maddesi ile hakem bilirkişiye müracaat etmeyi kararlaştırdıkları ve kabul ettikleri, poliçede yer alan hakem bilirkişiye müracaat yolunun tahkim şartı niteliği taşıdığı ve cevap süresi içerisinde davalı tarafca ilk itiraz yoluyla ileri sürüldüğü gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş ise de poliçenin B.2 maddesindeki hakem bilirkişiye müracaat koşulu, bir dava koşulu olmayıp HMK'nın 193.maddesinde yer alan bir delil anlaşmasıdır.

Buna göre hakem-bilirkişi HMK 412.maddesinde tanımlanan hakem sıfatını taşımadığından mahkemece öncelikle taraflara hakem-bilirkişilerini seçmesi için mehil verilmeli şayet taraflar kendilerine verilen mehil içinde hakem-bilirkişilerini seçemedikleri takdirde uyuşmazlığın mahkemece seçilecek bilirkişi tarafından düzenlenecek rapor dikkate alınarak genel hükümler çerçevesinde davanın sonuçlandırılması gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.