Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/20220 K.2015/7675

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ... yönetimindeki aracın, müvekkili ... idaresindeki araca çarpması sonucu araç içerisinde yolcu olarak bulunan müvekkillerinin desteği ...'ın ölümüne ve müvekkili ...'ın malul kalacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiğini, diğer davalıların ise kazaya karışan araçların zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğunu, müvekkillerinin kaza nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradıklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı eş Haşim için iş gücü kaybı, eşinin desteğinden yoksun kalması ve aracını uğradığı hasar nedeniyle 5.000,00 TL,

davacı çocuklar.... için annelerinin desteğinden yoksun kalmaları nedeniyle 5.000,00'er TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle; davacı eş için 10.000,00 TL ve davacı çocuklar için 7.500,00'er TL olmak üzere toplam 32.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş.

12/09/2012 tarihli celsede araç hasar bedeline ilişkin taleplerinden vazgeçtiklerini beyan etmiş. 03/07/2013 tarihli ıslah dilekçesiyle davacı eş için maddi tazminat talebini 28.802,50 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile davacı ...'in yaralanması sebebiyle gelir kaybı olarak 216,22 TL ve ölen eşinin desteğinden yoksun kalma tazminatı olarak 16.422,50 TL maddi tazminatın, davacı çocuklar ... için 795,15 TL ve..için 43,73 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen; davacı ... için 5.000,00 TL ve davacı çocuklar ... için 3.500,00'er TL olmak üzere toplam 15.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'den alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3- Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma, iş göremezlik tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 45/2 maddesi (6098 Sayılı TBK'nun 53/3 maddesi) gereği, ölüm neticesi olarak diğer kimseler müteveffanın yardımından mahrum kaldıkları takdirde, onların bu zararını da tazmin etmek lazım gelir. Bu yasal düzenleme doğrultusunda hükmedilmesi gereken maddi tazminat, davacının daha önce aldığı, ancak murisin ölümü sonucu artık alamayacağı destek miktarıdır. Sağ kalan eş yönünden de yoksun kalınan destek zararı, yeni bir evlenme tarihine kadar hesaplanmalıdır.

Somut olayda, nüfus kayıt örneğine göre davacı eş ..., desteğin ölümüne sebep olan trafik kazasından sonra 03/01/2011 tarihinde ikinci bir evlilik yaptığına göre, davacı eş yönünden destek zararı hesaplaması bu tarihe kadar

yapılmalıdır. Mahkemece, adı geçen davacının evlenme tarihine kadar destek zararının, davaya konu kazanın oluşumunda %25 oranında kusurlu olduğu da göz önünde bulundurulmak suretiyle yeniden hesaplanması için aktüerya uzmanı bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.