KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2013/20632 E., 2015/6061 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, 04.03.2009 tarihinde sürücü davalı ...'nun sevk ve idaresindeki 06 UZ 039 plakalı aracı ile müvekkilinin kullandığı .. plakalı motosiklete çarpması neticesinde müvekkilinin yaralandığını, .. Asliye Hukuk Mahkemesi 2009/138 E.2012/10 K. sayılı dosyasıyla sigorta şirketine karşı maddi tazminat davası açtıklarını, ... İhtisas Kurumundan alınan raporda müvekkilin %4 maluliyetinin olduğunun tespit edildiğini, davalı araç sürücüsüne ise %75 oranında kusur izafe edildiğini ileri sürerek, 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.
Davalı ... vekili, davacının talebinin zamanaşımına uğradığını, manevi tazminat talebinin müvekkilinin ekonomik durumu gözönüne alındığında oldukça fahiş olduğunu, kazaya sebep olan müvekkilinin olay tarihinde şirkette işçi olarak çalıştığını, tazminat unsurunun müvekkilinden çok diğer davalı şirket ile ilgili olduğunu savunarak davanın reddini savunmuştur.
Davalı şirket vekili, kazanın meydana gelmesinde araç sahibi müvekkil şirketin bir kusurunun bulunmadığını, davalı ... ile davacının kazaya sebep olduğunu, istenen
tazminatın fahiş olduğunu, tazminata avans faizi istenemeyeceğinden bahisle davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 6.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2013/20632, K. 2015/6061, 27 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama