Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/2354 K.2013/6942

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalı ... AŞ'ye kasko sigortalı aracın, diğer davalılara ait araçların da karıştığı kaza sonucu hasarlandığını belirterek 5.906,50 TL hasar bedelinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 16/01/2012 gün 2010/7593 Esas 2012/134 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulüne, 3.926,92 TL maddi tazminatın tahsilde tekerrür oluşturmayacak şekilde davalı ... AŞ'nin poliçe limiti olan 3.900,00 TL ile 06/09/1999 tarihinden itibaren işleyecek faizle sorumlu olmak kaydıyla 1.308,97 TL'sinin davalı ...'den, 2.617,95 TL'sinin ...'dan tahsiline (olay tarihinden itibaren işleyecek faizden sorumlu olmak üzere), fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... AŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 16/11/2012 tarihli kararı ile bozulmasına karar verilen hükmünde, davalı ... şirketinin dava tarihinden itibaren işleyecek faizden sorumluluğuna karar verilmiş olup bu husus davacı vekili tarafından temyize konu yapılmadığından kesinleşmiştir. Bu durumda mahkemece, bozma ilamı sonrası kurulan hükümde davalı ... yönünden daha önce kesinleşmiş temerrüt tarihi olan dava tarihi esas alınarak karar verilmesi gerekirken bu hususun gözden kaçırılması doğru olmayıp bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün, HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.