Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/3242 K.2014/5805

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın davacının sigortalılarının yolcu olarak bulunduğu araca çarpması nedeniyle sigortalıların yaralandığını, davacının Alman sigorta şirketi olduğunu, yaralanan şahısların tedavilerinin Almanya’da yapıldığını, yaralanan Ü.

D.için 302400,51 Euro ödeme yaptıklarını davalıların zorunlu mali sorumluluk sigorta şirketine yapılan başvuru sonunda sigorta şirketinin Ü.D. için 1.299,15 TL. ve 38.700 TL. olmak üzere poliçe limitinin ödendiğini, davalıların 5/8 oranında kusurlu olduklarını, ödemelerin mahsubu ile 175.710,94 Euro kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 10.000 Euronun fiili ödeme tarihindeki Türk Lirası karşılığının kaza tarihinden işleyecek euro temerrüt faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş,

ıslah dilekçesi ile talebini 175.692,26 Euronun fiili ödeme tarihindeki Türk Lirası karşılığının kaza tarihinden işleyecek euro temerrüt faizi ile tahsili için ıslah etmiş, yargılama aşamasında faizin dava tarihinden uygulanmasını talep etmiştir.

Davalılar vekili, kusur oranı ve tazminat miktarını kabul etmediklerini, yurtdışında yapılan ödemelerin Türkiye’deki hastane giderleri ile mukayese edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 175.692,26 Euronun fiili ödeme tarihindeki Türk Lirası karşılığının dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece karar başlığında davalı M. Ş.’in adının M. Ş. olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata niteliğinde görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, Alman sigorta şirketinin sigortalılarına yaptığı tedavi giderlerine ilişkin ödemenin zarar sorumlularından rücuen tahsili istemine ilişkindir. Davacıya sigortalı Ü. D. 26.08.2004 tarihinde Türkiye’de meydana gelen kazada yaralanmış, tedavisine Almanya’da devam edilmiş, 10.11.2008 tarihinde vefat etmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de verilen hüküm yeterli araştırma ve incelemeye dayanmamaktadır.

Davacı vekili, yaralanan şahıs için ödenen tedavi giderlerini talep ettiğine ve bilirkişi kurulu raporunda yaralanan şahsın tedavisine ilişkin tıbbi belge sunulmadığını belirttiklerine göre, mahkemece yaralanan şahıs için yapılan tedavilere ilişkin evrakların tercümesi getirilerek doktor bilirkişilerden seçilecek bilirkişi heyetinden yapılan tedavi giderlerinin yaralanma ile ilgili olup olmadığı ve zorunlu tedavi giderleri olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3- Davacı vekili, dava açılmadan önce davalıya ait aracın zorunlu mali sorumluluk sigorta şirketine başvuru yaptıklarını ve kısmi ödeme yapıldığını, davalıların 5/8 oranında kusurlu olduğunu belirtmiş, sigorta şirketinin Türk Lirası olarak yaptığı ödemeyi olay tarihindeki Euro kuru üzerinden hesaplayarak mahsup etmiş, mahkemece de aynı şekilde hesaplama yapılarak karar verilmiştir. Ancak bu hesap yöntimi usul ve yasaya uygun değildir.

Mahkemece davalıların kazanın meydana gelmesinde 5/8 oranında kusurlu olduğu kabul edildiğine göre, belirlenen tazminattan kusur oranında indirim yapıldıktan sonra davalının kusuruna isabet eden miktardan davalının zorunlu mali sorumluluk sigortası tarafından ödenen miktarın ödeme tarihindeki kur üzerinden hesaplanan miktarının mahsup edilmesi gerekirken yazılı şekilde yanlış hesap yöntemine göre bulunan sonuç miktara göre hüküm kurulması doğru görülememiştir.