Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/3349 K.2014/3428

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davalılar İ.. D.. ve G. Sigorta AŞ vekilince istenmiş davalı İ.. D.. vekili duruşma talep etmiş olmakla duruşma için tayin edilen 11.03.2014 Salı günü davacılar ve davalı A. Anonim Türk Sigorta AŞ ve M.. Ç.. tarafından gelen olmadı. Davalı İ.. D.. vekili Av. Ş.. T.. ve davalı G. Sigorta AŞ vekili B.F. K. Ç. geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı M.. Ç..’a ait, İ.. D.. idaresinde bulunan davalı Güneş Sigorta A.Ş. zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı aracın davacı E.. A.. idaresinde bulunan araçla çarpışması sonucu aracın hasar gördüğünü, aracın davalı A..

A..ne kasko ve zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı olduğunu, davalı sigorta şirketinin ödeme yapmadığını, aynı araçta yolcu olarak bulunan davacı Gülay’ın yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davacı Ergin için 8.500 TL. araç hasarı, 500 TL. değer kaybı bedelinin sigorta şirketleri poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere davalılardan, Gülay’ın yaralanması nedeniyle 15.000 TL. işgücü kaybı tazminatının davalılardan, 5.000 TL. manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama aşamasında davalı H.

Ç. hakkında açtıkları davayı takip etmediklerini beyan etmiştir.

Davalı İ.. D.. vekili kusur oranı ve tazminat miktarını kabul etmediklerini, davanın zamanaşımı süresi dolduktan sonra açıldığını belirterek reddini savunmuştur. Davalı Güneş Sigorta A.Ş. vekili, zamanaşımı süresinin dolduğunu davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı M.. Ç.. hakkında açılan davanın HMK.150.maddesi gereğince açılmamış sayılmasına, davacı E.. A.. yönünden 6.000 TL. araç hasarından davalı G. Sigorta AŞ 2.000 TL. davalı A.. A.. 2.000 TL. ile sorumlu olmak üzere davalılardan tahsiline, G.. A..’in yaralanması nedeniyle 15.000 TL. işgücü kaybı tazminatından Güneş Sigorta A.Ş. 18.000 TL. A.. A.. 4.000 TL. ile sorumlu olmak üzere davalılardan tahsiline, 2.000 TL. manevi tazminatın davalı İ.. D..’dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı İ.. D.. vekili ve davalı Güneş Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında ve davalı İ.. D.. tarafından süresinden sonra verilen cevap dilekçesi ile ileri sürülen zamanaşımı define karşı davacının dilekçenin süresinde verilmediği itirazında bulunması nedeniyle zamanaşımı definin dikkate alınamamasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı İ.. D.. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı G. Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazları yönünden; Dava trafik kazasında yaralanmadan kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. 2918 sayılı Karayolları Trafik Yasasının 109. maddesinde Motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine ilişkin taleplerin zarar görenin, zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak iki yıl ve herhalde kaza gününden başlayarak on yıl içinde zamanaşımına uğrayacağı, davanın cezayı gerektiren bir eylemden kaynaklanması durumunda ceza kanununun öngördüğü ceza zamanaşımının (sürücü, işleten veya diğer sorumlular için fark gözetilmeksizin) uygulanacağı hükme bağlanmıştır.

Dava konusu olay 14.04.2002 tarihinde meydana gelmiş, dava ise 22.11.2007 tarihinde açılmıştır. Davalı Güneş sigorta şirketi vekili tarafından süresi içinde verilen cevap dilekçesi ile davanın süresinde açılmadığı belirtilerek zamanaşımı defi ileri sürülmüştür. Dava konusu olay nedeniyle sürücüler hakkında Bursa 4 Asliye Ceza Mahkemesi’nde görülen dava sonunda sanık İ..

D.. hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar temyiz edilmiş, Yargıtay 9. Ceza Dairesi‘nin 27.12.2010 gün 201/9580 E- 13499 sayılı kararı ile zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmiştir.

1 haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMUK.nunda ceza davasına katılmak suretiyle şahsi hak istenebilmesine olanak tanınmamış olduğundan 1 haziran 2005 tarihinden önce 7.12.1955 gün 17/26 sayılı İçtihadi birleştirme kararı uyarınca ceza davası devam ettiği sürece kamu davasına müdahale etmek suretiyle şahsi hak tanınmasına ilişkin kararında uygulama alanı kalmamıştır.

Davacı ceza davasına katılmış ise de 1 Haziran 2005 tarihinden önce şahsi hak talebinde de bulunmamıştır. Bu hale göre olayda uygulanması gereken zamanaşımı süresi olay tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nun 102/4. maddesi gereğince 5 yıldır. Dava konusu olay 14.4.2002 tarihinde meydana gelmiş olup davanın açıldığı 22.11.2007 tarihinde beş yıllık zamanaşımı süresi dolmuştur.

Açıklanan nedenlerle davalı sigorta şirketi tarafından süresi içinde ileri sürülen zamanaşımı defi değerlendirilerek bu davalı yönünden davanın zamanaşımı nedeniyle reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı İ.. D.. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile bu davalı yönünden hükmün ONANMASINA, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı G. Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalı İ.. D..'dan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine, 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalı Güneş Sigorta AŞ'ye verilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan diğer davalılar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı G. Sigorta AŞ'ye geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı