Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/3712 K.2014/4201

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı S.. D.. mirasçısı davalılar, davalı E.... Erciyes Et ve Et Ürün.Gıda Tic.San.Ltd.Şti. vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve sigortacısı olduğu aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında araç içinde yolcu olarak bulunan davacıların eşi/babaları ve destekleri A. D.'nın vefat ettiğini ileri sürerek, ıslahla birlikte toplam 58.995,41 TL. destekten yoksun kalma tazminatının tüm davalılardan, her davacı için 500,00'er TL. manevi tazminatın sigorta şirketleri dışındaki davalılardan faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü yönünde verilen hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Yüksek 4.Hukuk Dairesinin 03.6.2010 tarihli bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulü ile bilirkişi raporu ile belirlenen tazminattan takdiren 1/2 oranında hatır taşıması indirimi yapıldıktan sonra 29.497,70 TL. maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle sigorta şirketi dışındaki davalarından müştereken ve

müteselsilen tahsiline, her bir davacı için takdiren 300,00'er TL. olmak üzere toplam 900,00 TL. manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline, davalı sigorta şirketleri yönünden davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, davalı sigorta şirketleri tarafından yapılan ödemelerin hükmün infazı sırasında göz önüne alınmasına karar verilmiş; hüküm, davalı S.. D.. mirasçısı davalılar, davalı E.Erciyes Et ve Et Ürün.Gıda Tic.San.Ltd.Şti. vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-)1086 Sayılı HUMK'nun 388 ve 389. maddeleri ile 6100 Sayılı HMK'nun karşılık 297/1-2 maddeleri uyarınca, mahkeme kararında; hüküm sonucunun, taraflara yükletilen hak ve sorumlulukların şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde ayrı ayrı ve açıkça gösterilmesi gerekir.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Somut olayda, hüküm fıkrası taraflara yükletilen hak ve sorumluluklar ile infaza elverişlilik yönünden açık olmayıp, taraflar yönünden şüphe ve tereddüt uyandıracak nitelikte olduğundan, bu yön yukarıda açıklanan yasa maddelerine açık bir aykırılık oluşturduğundan (10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 K sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında da belirtildiği üzere) hükmün bozulması gerekmiştir.

2-)Bozma neden ve şekline göre temyiz edenlerin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, temyiz eden tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazla-

rının kabulüyle hükmün BOZULMASINA,