KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2013/4279 E., 2014/3718 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mart 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
324 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
- KARAR -
Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu araca çarpması sonucu müvekkilinin yaralandığını, işgücünün belli bir oranını kaybettiğini belirterek sürekli ve geçici işgöremezlik zararı olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'ndan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini 41.880,49 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir.
Davalılar, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile 41.880,49 TL'nin davalı ... yönünden dava tarihi olan 23/10/2009 tarihinden itibaren, diğer davalılar yönünden ise kaza tarihi olan 25/06/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (sigorta şirketinin poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacının davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan
25/06/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve .... Belediye Başkanlığından müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine verilmiş; hüküm, davalı ... ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2013/4279, K. 2014/3718, 17 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama