Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/4422 K.2014/3827

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı K.. Y.. vekili ve davalı Ö. Turizm Tic.Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda davacının yaralandığını ileri sürerek, 1.000,00 TL maddi ve 49.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı D. Oto Pazarlama ve Tic Turizm AŞ vekili ve K.. Y.. vekili davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre davalı D. Oto Pazarlama ve Tic Turizm AŞ aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine, maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kabulü ile 49.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı K.. Y.. vekili ve davalı Ö.Turizm Tic.Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından doğan yaralanmaya bağlı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacı, davalı araç maliki şirketin çalışanı olup, kaza çalışanların iş çıkışı taşınması sırasında meydana gelmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1'nci maddesi uyarınca yasaya göre işçi sayılan kişilerle işveren arasındaki iş akdinden kaynaklanan uyuşmazlıklara bakmakla İş Mahkemesi görevlidir.

Davacı ile diğer davalılar arasında aynı ilişkinin bulunmaması görevi etkilemez. Uyuşmazlığın davalıların tümü için iş mahkemesinde görülmesi gerekir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davalı K.. Y.. vekili ve davalı Ö. Turizm Ltd. Şti vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.