Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/5970 K.2013/13654

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya trafik sigortalı aracın yaya olan müvekkiline çarparak omurilik felci olacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiğini, müvekkilinde %92 oranında sürekli işgöremezlik kaybı meydana geldiğini, kesin rapora göre malulen emekli olduğunu, ceza mahkemesinde sürücü hakkında 3/8 kusur oranına göre mahkumiyet kararı verildiğini ve kesinleştiğini, ihtara rağmen davalının zararı karşılamadığını belirterek şimdilik 18.000,00 TL maddi, 18.000,00 TL manevi tazminat ile tedavi giderinin olay tarihinden işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, 17.12.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 12.000,00 TL daha artırarak toplam 30.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini, manevi tazminat talebini atiye bıraktığını bildirmiştir.

Davalı vekili, sigortalının kusuru oranında azami 18.000,00 TL poliçe limiti ile maddi tazminattan sorumlu olduklarını, manevi tazminatın teminat kapsamında olmadığını, temerrüde düşürülmediklerini belirtereke davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 30.000,00 TL maddi tazminatın 18.000,00 TL.sının 29.04.2008 temerrüt tarihinden, 12.000,00 TL.sının 17.12.2010 ıslah tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline, manevi tazminat hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan sürekli işgöremezlik ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

Davalıya trafik sigortalı araç davacı yayaya çarparak sürekli malul olacak şekilde yaralanmasına neden olmuştur. Davalı sigorta şirketi nezdinde düzenlenen ZMSS poliçesi 09.12.2002/09.12.2003 vadelidir. Davaya konu kaza 14.10.2003 tarihinde meydana gelmiştir. Poliçede kişi başına sakatlanma teminat limiti 18.000,00 TL olarak belirlenmiş ve dava dışı sigortalı tarafından limit artışıyla ilgili ek prim ödenerek zeyilname düzenlenmemiştir.

TC Hazine Müsteşarlığının 31.12.2003 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan kararına göre, 01.01.2004 tarihinden sonra düzenlenecek poliçelerde otomatik teminat artışına olanak sağlanıp yeni teminat ve primler üzerinden zeyilname düzenleme zorunluluğu ortadan kaldırılmıştır. Dosyada mevcut ZMSS poliçesi tarih itibariyle bu değişiklikten öncesini kapsadığından zeyilname düzenlenip ek prim ödenmediğinden davalı sigortacının 18.000 TL limitle sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

Bu durumda mahkemece, davalı sigorta şirketi hakkındaki davanın azami 18.000,00 TL poliçe limiti üzerinden kabulüne karar verilmesi gerekirken zeyilname olmadığı halde yazılı olduğu gibi olay tarihi itibariyle geçerli poliçe limiti olan 30.000,00 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; aynı olay nedeniyle davacı tarafça, Rize 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/55 - 2012/325 Karar sayılı dosyasında davalıya sigortalı aracın sürücüsü ... hakkında açılan davada 205.524,49 TL sürekli işgöremezlik tazminatı ve 10.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş, bu karar temyiz edilmeden 07.06.2012 tarihinde kesinleşmiştir. Aynı trafik kazası nedeniyle meydana gelen zarardan aracın işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısının müştereken ve müteselsilen sorumluluğu bulunmaktadır.

Bu durumda mahkemece, eldeki dosyada hükmedilen tazminatın Rize 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/551-2012/325 sayılı dosyasında sürücü aleyhinde hükmedilen tazminat nedeniyle mükerrer tahsilata yol açmayacak şekilde davalı sigorta şirketinden müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken bu hususa değinilmeden yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması da isabetli değildir.