KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2013/6108 E., 2013/10850 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Temmuz 2013
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki davada Mersin 3. Asliye Hukuk ve 5. İş Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
- KARAR -
Dava, alacak istemine ilişkindir.
Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın 4857 sayılı Yasa'nın 6/3. maddesi uyarınca alacak istemine ilişkin olduğu ve İş Kanunu kapsamında kaldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
İş Mahkemesi ise; talebin, davacı tarafından ödenen meblağın hisse devri sırasında imzalanan akit gereğince davalılardan tahsili istemine ilişkin olduğundan, iş veya sosyal güvenlik hukukundan kaynaklanmadığından bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur
4857 Sayılı İş Kanununun 1/II maddesinde “Bu Kanun, 4 üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, bu işyerlerinin işverenleri ile işveren vekillerine ve işçilerine faaliyet konularına bakılmaksızın uygulanır.” hükmüne yer verilmiştir. Buna göre bir uyuşmazlığın İş Mahkemesinde görülebilmesi için taraflar arasında işçi ve işveren ilişkisinin bulunması ve davanın bu ilişkiden kaynaklanması gerekmektedir.
Somut olayda davacılar, davalılar ile aralarında imzalanan şirket hisselerinin devri sözleşmesine göre davalıların devirden önce ve sonra şirket aleyhine açılacak dava ve borçlardan dolayı %40 oranında sorumlu olacaklarının kararlaştırıldığını, şirket bünyesinde çalışan işçi tarafından açılan dava ve başlatılan icra takibi nedeniyle davacıların ödeme yapmak zorunda kaldığını belirterek, sözleşme gereğince 8.000 TL nin ödenmesini talep etmektedir. Buna göre taraflar arasındaki davanın sözleşme nedeniyle açıldığı anlaşıldığından, İş Kanunu'ndan kaynaklanmayan uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde dava değerine göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2013/6108, K. 2013/10850, 5 Temmuz 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama