Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/6131 K.2013/7136

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili, İstanbul 13. İcra Müdürlüğü’nün 2007/22401 Esas sayılı dosyasında yazılan talimat uyarınca Gaziosmanpaşa 2. İcra Müdürlüğü’nün 2008/78 Talimat sayılı dosyasında yapılan 09.01.2008 günlü hacze konu üç adet makinenin davacıya ait faturalı mallar olduğunu, aynı iş hanı içinde faaliyet göstermekle birlikte iş yeri komşusu olmak dışında ilgilerinin bulunmadığını, iki şirketin faaliyet alanlarının da farklı olduğunu belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, borçluya ödeme emrinin de tebliğ edildiği ... sayılı takip adresine 04.01.2008’de haciz için gidildiğinde 14 numaralı binanın tamamının borçlu şirkete ait olduğunu tespit ettiklerini, ancak mal beyanı dilekçesinde belirtilen örme makinelerinin hiç birisinin bulunmadığını, aynı adrese 09.01.2008’de ikinci kez hacze gidildiğinde 14 numaralı binanın tüm katlarında haciz işlemi yapmak istediklerini, 4 ve 5. katların boş olduğunu, 2 ve 3. katlarda ise farklı isimlerde şirketlerin faaliyet gösterdiğini, binada faaliyet gösteren tüm şirketlerin kira sözleşmelerinde numara ve kat ayrımı yapılamadığını belirlediklerini,

bunun üzerine üçüncü kişinin iş yerinde haciz uyguladıklarını, kötü niyetlerinin bulunmadığını, belirterek istihkak iddiasının reddine karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Davalı (borçlu) vekili, istihkak iddiasına bir diyeceklerinin olmadığını, davayı kabul ettiklerini belirtmiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre: “mahcuzlardan ikisinin sunulan faturalar kapsamında kaldığı, diğer makinenin ise dayanılan fatura ile bire bir örtüşmediği, davacı şirketin faturaları düzenleyen ...’un şahıs işletmesinin öz varlığından kurulduğu, üçüncü kişinin adresinin ... ve borçlunun adresinin ise ...olduğu, iki şirketin faaliyet alanlarının da farklı olduğu“ gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine ve davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişi tarafından İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca “istihkak” davası olarak açılmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerle, haciz tutanakları içeriğine göre; haciz adresindeki binanın her bir katında farklı farklı firmaların faaliyet gösterdiği anlaşılmaktadır. Aynı binada bulunan borçlunun faaliyet adresinde 04.01.2008 günlü haciz yapılmıştır. Dava konusu haciz sırasında önce bu adrese gidilmiş, ilk hacze konu eşyaların yerinde olduğu tespit edildikten sonra diğer katlar gezilmeye başlanmış, farklı firmaların faaliyet gösterdiği belirlenmiş, bu sırada üçüncü kişinin iş yerine gidilerek dava konusu haciz yapılmıştır. Hacizde borçlunun da burada faaliyet gösterdiğine dair belgelere rastlanmamıştır. Diğer yandan davacı şirket ile borçlunun faaliyet alanları ile ortaklık yapısı da farklıdır.

Bu koşularda İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin üçüncü kişi yararına olduğunun kabulü gerekir. İspat yükü altında olan alacaklı taraf karinenin aksini kanıtlamaya elverişli delilleri dosyaya sunamamıştır.

Davanın reddedilen mahcuzlar yönünden de kabulü gerekirken oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı biçimde davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONU Ç