Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/6469 K.2014/6182

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın görevsizlik nedeniyle reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı P. Taş. Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların maliki, sürücüsü ve zorunlu yolcu taşıma sigortacısı olduğu otobüsün 12.06.2012 tarihinde tam kusurlu olarak yaptığı tek taraflı kazada müvekkillerinin kızı/kardeşi olan yolcu E. P.'in vefat ettiğini, davalı sigorta şirketinin bir kısım ödeme yaptığını ileri sürerek, şimdilik davacı anne Gülhizar ve davacı baba Hasan için ayrı ayrı 1.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan, anne ve baba için ayrı ayrı 80.000,00 TL, kardeş Ebru için 40.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan kaza tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın ticari dava olmadığı, uyuşmazlığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve BK’nun ilgili hükümlerine göre çözümleneceği, davaya bakma görevinin Antalya Asliye Hukuk Mahkemelerinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı P. Taş. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasında yolcunun vefat etmesi nedeniyle destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Yolcu taşıması esas olarak 6102 sayılı TTK.nin 850 ve devamı (6762 s.TTK'nun 798. ve devamı) maddelerinde düzenlenmiştir. 6102 Sayılı TTK.nda taşıma işleri ticari faaliyet olarak düzenlenmiş, ayrıca zorunlu sigortalara ilişkin düzenlemeye de yer verilmiştir. Aynı yasanın 4.maddesi uyarınca bu kanunda düzenlenen işlerden kaynaklanan hukuk davalarının ticari dava niteliğinde olduğunun kabul edilmesine göre, ticari dava niteliğindeki uyuşmazlığın çözümü Asliye Ticaret Mahkemesinin görev alanına girdiğinden, mahkemece işin esasına girilip taraf delilleri toplandıktan sonra varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.