Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/651 K.2014/683

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili, davalı Türktelekomünikasyon A.Ş ile davalı E. Tur. Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada davacının yaralandığını açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 40.000 TL maddi (10.000 TL geçici iş göremezlik, 20.000 TL daimi iş göremezlik, 10.000 TL karşılanmayan tedavi gideri) ve 90.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili ıslah ile 10.000 tl tedavi gideri istemini 11.265 TL'ye, 20.000 TL daimi iş göremezlik istemini 80.444 TL'ye çıkarmış, 10.000 TL geçici iş göremezlik isteminden ise vazgeçmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile, 80.444 TL daimi iş göremezlik tazminatı ile 750 TL kurumca karşılanmayan tedavi gideri toplamı olan 81.194 TL'nin ilk 30.000 TL'sinin tüm davalılardan, sonraki 27.500 TL'sinin davalı E. Ltd., Başak Sigorta ve Ercan'dan, kalan 23.694 TL'nin davalı Efa Ltd ve Ercandan müştereken ve müteselsilen dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, fazlaya dair talep ile davalı Telekom yönünden ıslahın zamanaşımı nedeni ile reddine, davalı sigorta şirketi yönünden manevi tazminat isteminin reddine,15.000 TL manevi tazminatın ise diğer davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar

verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalı Türktelekomünikasyon A.Ş ile davalı E. Tur. Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı E. Tur. Ltd. Şti vekilinin tüm, davalı Türktelekomünikasyon A.Ş vekili ile davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Yasasının 109.maddesinde motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazmini için kaza gününden itibaren iki yıllık zamanaşımı süresi öngörülmüş, aynı maddenin ikinci fıkrasında, davanın cezayı gerektiren bir eylemden kaynaklanması durumunda ceza kanununun öngördüğü ceza zamanaşımının (sürücü, işleten veya diğer sorumlular için fark gözetilmeksizin) uygulanacağı hükme bağlanmıştır.

Trafik kazası 14.12.2006 tarihinde meydana gelmiş, dava 24.9.2008 tarihinden açılmış, ıslah ise 9.12.2011 tarihinde yapılmıştır. Bu yasal düzenleme karşısında 8 yıllık ceza zaman aşımı süresi dolmadan ıslahın yapılmış olması karşında davalı Türktelekomünikasyon A.Ş yönünden ıslahın zamanaşımına uğradığı gerekçesi ile reddine karar verilmesi isabetli değildir.

3-Davacı tarafından dosyaya sunulan 11 adet hastane tedavi faturasının tedavi gideri hesaplanmasında nazara alınmaması doğru değildir.

4-Hüküm fıkrasının manevi tazminat talebine ait bölümünde önce davalı sigorta şirketi hakkındaki manevi tazminat isteminin reddine dendikten sonra, hükmedilen manevi tazminattan sadece davalı sürücü ve işletenin sorumlu tutulması ve 4. davalı olan Türktelekominikasyon A.Ş hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi isabetli değildir.

5- Kabule göre de, reddedilen manevi tazminat bölümü için hükmedilen 1.800 TL'lik avukatlık ücretinin hangi davalılar için verildiği açıkça belirtilmeksizin infazda

karışıklığa sebebiyet verecek şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.