Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/7441 K.2013/9233

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın, davalılardan ...’in maliki, Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketi’nin trafik sigortalısı, ...’in sevk ve idaresindeki aracın sebep olduğu kaza sonucu hasarlandığı belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 6.836,00 TL hasar bedelinin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, kusura itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Şirketi vekili, sigortalılarının kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddine kararı verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre davacı vekilinin 6100 sayılı HMK’nın 119. maddesinde belirtilen bir haftalık kesin süre içinde dava dilekçesindeki eksikliği tamamlamadığı anlaşıldığından HMK’nın 119/2.maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT.’nin 3/2. maddesinde ”Müteselsilen sorumlu olanlar aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili

lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, haklarındaki davanın açılmamış sayılmasına karar verilen davalılar ... ve ... ile Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketi lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, ayrı ayrı vekalet ücretine karar verilmesi doğru doğru değil, bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün, 6100 sayılı HMK.’nın geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK.’nın 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.