Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/7963 K.2014/7508

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR -

Davacılar vekili, müvekkillerinden ...un eşi, ...ve ...ın annesi, ...'ın da kızı olan ...'e, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın çarpması sonucu vefat ettiğini belirterek müteveffanın eşi ... için 40.000,00 TL, oğlu ... için 20.000,00 TL, kızı ... için 20.000,00 TL, annesi ... için 20.000,00 TL olmak üzere toplam 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 24.01.2012 gününden itibaren ... için yasal faiz, davalı ...Ltd.Şti yönünden avans faizi olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 20.000,00 TL, davacı ... ve davacı ... için 15.000'00er TL, davacı ... için 15.000,00 TL olmak üzere toplam 65.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 24.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı ... vekili ve davalı ...Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, manevi tazminatın takdirinde 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ... vekili ve davalı ... Ltd.Şti. vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan desteğin ölümü nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekilince temerrüt faizi olarak, davalı şirket yönünden avans faizi istenilmiş, ancak mahkemece yasal faize hükmedilmiştir. Oysa zarara neden olan araç ticari araç olup temerrüt faizi olarak ticari faiz niteliğindeki avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.