Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/10426 K.2016/1470

2-... 3-...

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, borçlu ...aleyhinde yürütülen icra takibinde borca yeterli malvarlığı bulunamadığını, borçlunun alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla yakın arkadaşı olan davalı ... ile anlaşarak borçlu hakkında muvazaalı takip başlattıklarını, borçlunun bu muvazaalı takipte ödeme emrinin elden alındığını ve lehine işleyecek bütün sürelerden feragat ettiğini maaşına haciz konulmasına onay verdiğini, alacağın daha sonra diğer davalı ...'e temlik edildiğini ileri sürerek muvazaalı takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı 4.kişi ..., alacağın ve takibin muvazaalı olmadığını savunmuştur.

Davalı borçlu vekili, müvekkili aleyhinde diğer davalılar tarafından yürütülen icra takibinin muvazaalı olmadığını savunarak davanını reddini istemiştir.

Mahkemece davalılar tarafından borçlu aleyhinde yürütülen icra takibinde borçlunun aynı gün icra müdürlüğüne gelerek ödeme emri tebligatını elden aldığı ve takibin kesinleştirildiği, takibin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile muvazaalı takibin iptaline karar verilmiş; hüküm; davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin

..

2016/1470

kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Dava, İİK.'nun 277. Vd. Maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Tasarrufun iptali davalarında davanın kabulüne karar verilmesi halinde alacaklının icra dosyasındaki alacak ve ferilerine şamil olmak üzere tasarrufun iptali ile davacıya haciz ve satış yetkisi verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK.'nın geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.