KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2014/10615 E., 2014/13538 K.·Yargıtayilamı
- Karar tarihi
- 16 Ekim 2014
- Mahkemesi
- İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Tarihi
- 20/03/2014
- Numarası
- ...
- Davacı
- ...
- Davalı
- ...
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasında İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi ile İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Asliye Ticaret Mahkemesince, davanın haksız fiile dayalı tazminat davası olduğu, halefiyet ilkesine dayanan davanın ticari dava sayılmayacağı belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davanın ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur. Somut olayda uyuşmazlık, sigorta şirketi tarafından sigortalısına ödenen tazminatın haksız fiile (kusuru ile tarfik kazasına) sebebiyet veren davalıdan rücuen tahsili isteminden kaynaklanmaktadır.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 22.3.1944 tarih 37 Esas 9 Karar R.G.3.7.1944 sayılı kararında bu husus "sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı dava sigorta poliçesinden doğan bir dava değildir. Bu nedenle, halefiyet davası bir ticari dava sayılamaz. Bu dava, aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir.
Sigortalının muhtelif mahkemelerde dava açma hakkı varsa aynı hak sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davası için de söz konusudur." şeklinde vurgulanmaktadır. Davacı sigorta şirketi olup, davalılar sigortalı araca kusuru ile zarara verdiği iddia edilen aracın malik ve sürücüsüdür. Uyuşmazlık, sigorta sözleşmesinden değil, davalıların ihmali ile gerçekleşmesine sebebiyet verdiği iddia edilen haksız fiilden kaynaklanmaktadır.
Bu durumda uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2014/10615, K. 2014/13538, 16 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama