Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/11973 K.2016/5176

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 26.04.2016 Salı günü taraflar adına gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin içinde yolcu olarak bulunduğu araçla, davalıların sürücüsü, işleteni ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları aracın çarpışması sonucu müvekkilinin yaralanarak daimi maluliyete uğradığını ileri sürerek ıslahla birlikte toplam 35.234,63 TL tedavi gideri ve iş göremezlik zararının tüm davalılardan, 15.000 TL manevi tazminatın ise sigorta şirketi dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitleri dahilinde sorumlu olduğunu ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... cevap dilekçesinde, davacının maluliyet zararının ispatlanması gerektiğini, ayrıca iddia olunan kusur oranını da kabul etmediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... San.Tic.A.Ş. vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin kazaya karışan otomobili uzun süreliğine dava dışı ... Bank AŞ.'ye kiraladığını, bu nedenle müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davalı araç sürücüsünün %100 kusuruna ve davacının %17 oranında maluliyetine göre bilirkişi raporu benimsenerek, davacının maddi tazminat davasının kabulü ile 35.234,63 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, 12.000 TL manevi tazminatın ise davalılar ... ve ... San. Tic. AŞ.'den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ve davalı ... San. Tic. AŞ. vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan, Dairemizin 16.01.2013 tarihli, 2011/12209 Esas, 2013/172 Karar sayılı bozma ilamında; “... ibraz edilen kira sözleşmesinin kazaya sebebiyet veren araca ait olup olmadığının tespit edilmesi, davalı ...'in işletenlik sıfatının araştırılması; davacının %17 maluliyet oranınına göre ve kaza tarihi de değerlendirildiğinde daha düşük miktarda manevi tazminata hükmedilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda iddia, savunma ve toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalılar ... ve ... Şirketi'ne yönelik maddi tazminat davasının kabulü ile, 35.234,63 TL maddi tazminatın davalı ... yönünden kaza, davalı ... şirketi yönünden -poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere- 3.000 TL'lik kısmına dava, 32.234,63 TL'lik kısmının ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline; manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile, 5.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'tan tahsiline; davalı ... Tic. ve San. AŞ.'ye yönelik maddi ve manevi tazminat davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava Borçlar Kanunu'nun 46. maddesi (6098 sayılı TBK md. 54) gereğince çalışma gücünün kaybı nedeniyle maddi ve BK 47. maddesi (TBK m. 56) gereğince manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkında hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile

birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, TMK.'nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davalı sürücünün kusur durumu, davacının yaralanma derecesine göre takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.