Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/12954 K.2014/12104

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı S. J. Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya sigortalı araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin meydana gelen tek taraflı kazada yaralandığını belirterek çalışma gücü kaybı için fazlaya dair haklarını saklı tutarak 10.000,00.-TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, talebini ıslah dilekçesi ile arttırmıştır.

Davalı S. J. Sigorta A.Ş. vekili, kusur oranında, gerçek zarardan, poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalıya sigortalı araç sürücüsünün % 100 kusurlu olduğu ve davacının % 22 oranında sürekli çalışma gücü kaybı olduğu kabul ederek, davanın kabulü ile 114.000,00.-TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı S. J.Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava Borçlar Kanunu'nun 46. maddesi (6098 sayılı TBK md. 54) gereğince çalışma gücünün kaybı nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Çalışma gücü kaybı zararının hesabında yaralanan veya malul olanın gelirinin belirlenmesi tazminatın doğru tespitinde önemli bir yer tutmaktadır.

Somut olayda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının geliri hesaplanırken müteahhitlik yaptığı kabul edilerek Gerede Sanayi ve Ticaret Odası yazı cevabına göre 3.000,00.-TL aylık geliri olduğu değerlendirilerek bu miktar üzerinden tazminat hesabı yapılmış ise de, davacının gelirinin belirlenmesinde yapılan araştırma yeterli olmadığı gibi yalnızca davacı yan tarafından müteahhitlik karnesinin ibrazı ve şirket ortağı olduğuna ilişkin ticaret sicil kaydı esas alınarak soyut değerlendirmelerle gelir tespit edilmiştir.

Davacı gibi aylık net sabit geliri olmayan serbest olarak mesleki çalışma yapan, ticari işletmesi bulunan veya tarımsal faaliyet icra eden kişiler yönünden işletmesine ilişkin bilgileri, işletme defteri ve vergi kayıtları toplanarak, yapılan işten sağlanan bir gelirin bulunması halinde bu gelirin elde edilmesinde yaralı ya da malul olan kişinin bedensel ve yönetsel katkısı belirlenip, kişinin yerine başkasının çalıştırılması olanağı gözönüne alınarak ona yapılacak ya da yapılması gereken ücret temel esas alınarak bu miktar üzerinden çalışma gücü zararının hesaplanması gereklidir.

Bu bakımdan böyle bir davada gerçek zararın belirlenmesi için, davacının gelirinin daha net kriterle ortaya konulması gerekmekte olup, açıklanan hususlar gözönüne alınarak hakkaniyete uygun muhtemel bir gelirin belirlenmesi ile uzman aktüer bilirkişiden yeniden bilirkişi raporu alınması gerekirken, yazılı olduğu şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Yine, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, desteğin pasif dönemde aktif dönemdeki aylık gelirinin tamamı oranında gelir elde edeceği değerlendirilerek artış uygulanmaksızın % 10 iskontoya tabi tutularak hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır. Ancak zarar kapsamı belirlenirken desteğin pasif dönemde asgari ücret düzeyinde gelir elde edeceği benimsenmeli ve bu miktar esas alınarak pasif dönem zarar miktarı belirlenmesi gerekirken anılan yön gözetilmeden verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.