Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/13713 K.2015/4827

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların maliki ve sürücüsü olduğu minibüsün müvekkili ...'e çarparak malul kalacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiğini, davalı sürücünün kazada kusurlu olduğunu ve hakkında ceza davası açıldığını, mahkemece mahkumiyetine karar verildiğini ileri sürerek müvekkilinin iş göremezlik zararına karşılık 75.000 TL ile tedavi ve bakıcı giderlerine karşılık 35.000 TL olmak üzere toplam 110.000 TL maddi tazminatın, müvekkili ... için 100.000 TL ve diğer davacılar anne ve baba için 25.000'er TL'den 150.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, kazada müvekkilinin kusursuz olduğunu, ayrıca davacının tedavi giderlerinin müvekkili tarafından karşılandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde; davalı ... hakkındaki davanın atiye terk edilmesi nedeniyle bu davalı yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın, davacılar ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın 2011/6835 Esas 2012/8733 Karar sayılı ve 17.05.2012 tarihli ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasından sonra, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 16.105,85 TL maddi ve 7.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 25.06.2002 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mülga 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı TBK m. 56), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

O halde mahkemece, davacıların meydana gelen trafik kazası sonucu davacı ...'in malul kalacak şekilde yaralanması nedeniyle duyduğu acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, olayın meydana geliş şekli, davalının sorumluluğunun niteliği gözönünde tutularak olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen, davacılar için hak ve nesafet kuralları çerçevesinde daha yüksek manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan miktarda manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiştir.