Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/14814 K.2016/6014

Taraflar arasındaki muvazaa nedeniyle tapu iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Bozma ilamında özetle;davacı kadının aile konutu olduğu iddia edilen 234 ada 4 parseldeki taşınmazın 1/2'sinin davalı koca tarafından gayrı resmi birlikte yaşadığı davalı ...'ya kendisinin açık rızası olmadan ve muvazaalı olarak satış ile devredildiğini belirterek tapu iptali ve tescil, aile konutu şerhi konulmasını istediği, toplanan delillerden dava konusu taşınmazın tapu kaydında tarla niteliğinde bulunduğu,davalı kocanın 24.11.2006 tarihinde davalı ...'ya taşınmazın 1/2 payını satış ile devrettiği, parsel üzerinde fiilen iki katlı müstakil iki daireden oluşan binanın bulunduğu,

üst katta davacı ve ailesinin uzun yıllardır yaşadıkları, burasının aile konutu olduğu, alt kattaki dairede ise tarafların birlikte hiç oturmadıkları, alt katın davacı ve davalı kocanın aile konutu olmadığının anlaşıldığı, gerçekleşen bu durum karşısında satışa konu alt kat dairenin tarafların aile konutu olmaması nedeniyle davacının TMK'nun 194 maddesine dayanan tapu iptali ve tescil,

aile konutu şerhi konulması talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisinin usul ve yasaya aykırı olduğu,davacının davalı kocanın taşınmazın 1/2'sinin davalı ...'ya satışının muvazaalı olduğundan bahisle tapu iptali ve tescil talebinin genel hükümlere göre değerlendirilmesi gerektiğinden Aile Mahkemesinin görevli olmadığı,

görev kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında Mahkemece kendiliğinden dikkate alınması gerektiği bu açıklama karşısında davacının muvazaa nedeniyle tapu iptali ve tescil talebinin bu davadan ayrılarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken davaya devam edilip işin esasının incelenerek yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı gereğine değinilmiştir.

Aile Mahkemesince 6.12.2012 tarihli kararla davacının davalı ... adına kayıtlı hissenin muvazaalı satış olduğundan iptaline ile eski malik adına tesciline ilişkin talebinin dosyadan tefriki ile ayrı esasa kaydına karar verilmiş; tefrik üzerine 7.3.2013 tarihli kararla mahkemenin görevsizliğine dosyanın görevli ve yetkili Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş;

görevli Asliye Hukuk Mahkemesince iddia,savunma toplanan deliler göre davacı ile davalı ...'nın 8.11.2012 tarihinde boşandıkları, davacının eldeki davaya dayanak olarak TMK'nun 194.maddesi hükümlerini gösterdiği,belirtilen hükmün evlilik devam ettiği sürece hukuken uygulanması imkanının bulunduğu,davacı tarafın evlilik birliği sonra erdikten sonra TMK'nun 194.maddesi hükümlerine dayalı olarak dava hakkını kaybedeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ;hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dava TBK'nun 19.maddesi gereğince muvazaa hukuksal nedenine dayalı iptal istemine ilişkindir.

HMK'nun 20.maddesi gereğince görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi halinde taraflardan birinin bu karar verildiği anda kesin ise bu tarihten; süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuş ise bu başvurunun reddi kararının tebliğinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir, aksi takdirde bu mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilir, hükmünü içermektedir.

Somut olayda Aile Mahkemesinin 7.3.2013 tarih 2013/116 Esas 2013/229 karar sayılı görevsizlik kararı 14.5.2013 tarihinde kesinleşmiş olup davacı vekili tarafından dosyanın görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesi 9.9.2013 tarihli dilekçe ile istenmiştir. Gönderme talebi HMK'nun 20.maddesinde öngörülen iki haftalık süre içinde yapılmadığından .Aile Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken (davacının süre sınırlamasına tabi olmaksızın herzaman muvazaaya dayalı iptal davsı açma hakkı bulunduğundan) yazılı şeklide hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.