Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/17925 K.2014/17029

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalı şirkete trafik sigortası ile sigortalı aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında sürücü ve malik olan müvekkillerinin desteği G.. K..'nın vefat ettiğini ve kazanın oluşumunda alınan tespit raporuna göre Karayolları Genel Müdürlüğü'nün tam kusurlu olduğunu belirterek 8.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacılar vekili ıslah dilekçesiyle davacı eş için 98.881,95 TL, davacı çocuk için ise 26.467,87 TL tazminatın ticari temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın işletenin ve sürücü olan şahsın vefatı nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı talebi olduğundan reddi gerektiğini, davacıların taleplerini kazada kusuru bulunan kuruma yöneltmeleri gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile davacı H.. K.. için 98.881,95 TL, davacı Ş.. K.. için 26.467,87 TL'nin 08.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’na göre, aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı, işletenin üçüncü kişilere verdiği zararları teminat altına almış olup aynı kanunun 99. maddesi gereğince zorunlu mali sorumluluk sigortası sınırları içinde kalan miktarları hak sahibine ödemek zorundadır. Zorunlu mali sorumluluk sigortacısı işletenin kusurunu teminat altına aldığından işletenin kusuru oranında sorumlu olup işletenin kusuru bulunmayan durumlarda ise sigortacının sorumluluğu sözkonusu olmaz.

Somut olayda, davacı tarafın talebi üzerine tespit dosyasında makine mühendisinden alınan bilirkişi raporunda kazanın meydana gelmesinde Karayolları Genel Müdürlüğünün % 100 oranında kusurlu bulunmuştur. Yine dava dilekçesinde Karayolları Genel Müdürlüğü % 100 oranında kusurlu olduğuna değinilmiş olup işleten sürücünün kusurundan bahsedilmemiştir. Mahkemece kusura ilişkin herhangi bir bilirkişi incelemesi yaptırılmamıştır. Bu nedenle kazanın meydana gelmesinde işletenin kusuru olup olmadığı, kusuru var ise hangi oranda kusurlu olduğu belirlenmemiştir.

Yukarıda anlatılan hukuksal veriler ışığında, davalının sorumlu olduğu gerçek zarar miktarının tespit edilebilmesi açısından kaza nedeniyle düzenlenen tüm belgeler ilgili yerlerden getirtilerek konusunda uzman bilirkişi ya da bilirkişi heyetinden tarafların itiraz ve savunmalarını karşılayacak şekilde denetime ve hüküm kurmaya elverişli rapor alındıktan sonra, sigortacının sorumlu olduğu miktarın tespit edilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; hükme esas alınan 11.02.2011 tarihli bilirkişi raporunda müteveffanın gelirinin asgari ücret olduğu kabul edilmiş tazminat ise gün üzerinden hesaplanmıştır. Ülkemizde Asgari Ücret Komisyonu'nca belirlenen asgari ücret çalışanlara ekseriyetle aylık olarak ödenmekte olup bilirkişi raporunda aylık asgari ücret üzerinden hesaplama yapılması gerekirken gün üzerinden hesaplama yapılması doğru görülmemiştir.