Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/1851 K.2014/3321

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait işyerinin davalı tarafından yangın sigorta poliçesiyle sigortalandığını, 19.06.2008 tarihinde işyerinde yangın meydana gelmesine rağmen oluşan hasarın bir kısmının haksız olarak ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı olarak şimdilik 92.055,02 TL bakiye zarar ile kısmi ödeme miktarı yönünden temerrüt tarihinden ödeme tarihine kadar işlemiş faizinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle tazminat isteğini 115.922,32 TL’ye, işlemiş faiz isteğini ise 6.121,05 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, riziko nedeniyle oluşan tüm hasarın 111.800,00 TL olarak ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne, 90.388,08 TL bakiye hasar tazminatının 31.08.2008 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte tahsili ile önceden yapılan kısmi ödeme için 3.689,39 TL faiz alacağının tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2)Dava, işyeri sigorta poliçesiyle teminat altına alınan yangın rizikosundan kaynaklanan bakiye hasar tazminatının tahsiline ilişkindir.

Yangın nedeniyle davacının işyerinde emtia, demirbaş ve cam kırılması zararı oluşmuştur. Poliçede enflasyon korumalı değerlere göre emtia için 217.534,24 TL, demirbaş için 4.350,68 TL, cam kırılması için 1.087,67 TL teminat verilmiştir. 4.350,68 TL demirbaş hasarı ve 837,40 TL cam kırılması hasarıyla ilgili tespit edilen miktarlara bir itiraz bulunmamakla birlikte, uyuşmazlık emtia hasarı miktarından kaynaklanmaktadır.

Davalı sigorta şirketinin eksper raporunda işletme defterine göre olay gününe kadar yapılan alış ve satışlara göre işyerinde 199.138,37 TL değerinde emtia bulunduğu belirtilmiştir. Eksper raporunda emtia zarar hesabına KDV’nin dahil edilmediği anlaşılmaktadır.

20.04.2010 tarihli uzman bilirkişi raporunda ise eksper raporunda belirtilen 199.138,37 TL mal mevcuduna %18 KDV eklendiğinde emtia zararının 234.938,28 TL olup, teminat limiti olan 217.534,24 TL emtia zararının talep edilebileceği belirlenmiş, mahkemece de ilk kararda cam kırılması ve demirbaş zararları da eklenip 111.800,00 TL sigorta ödemesinin mahsubuyla davacının 115.922,32 TL tazminatın ve faiz alacağının tahsiline karar verilmiştir.

Taraf vekillerinin temyizi üzerine, hüküm, bilirkişi raporunun uyuşmazlığı çözmeye yeterli olmadığı, uzman bilirkişi heyetinden rapor alınarak defter ve kayıtlara göre gerçek zararın tespiti için davalı yararına bozulmuştur.

Bozma ilamı doğrultusunda yeni bilirkişi heyetinden alınan 05.02.2013 tarihli ek raporda, defter kayıtlarına göre olay tarihinde sovtajın da mahsubuyla işyerinde 197.000 TL değerinde emtia bulunduğu, 4.350,68 TL demirbaş hasarı ve 837,40 TL cam kırılması ile birlikte zararın 202.188,08 TL olduğu, sigorta şirketinin ödemesinin mahsubuyla davacının 90.388,08 TL talep edilebileceği belirtilmiş, mahkemece de bu miktar kabul edilerek karar verilmiştir.

Ancak mahkemece benimsenen 05.02.2013 tarihli bilirkişi raporunda davacının emtia zararı KDV dahil edilmeden hesaplanmıştır. Oysa, KDV ödeyen ve ödeyeceği muhakkak olan davacının gerçek zararına dahildir. KDV miktarının da içerisinde bulunduğu gerçek zarar belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır.