Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/18612 K.2014/15328

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı Konya Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın 04.02.2012 tarihinde müvekkiline çarparak yaralanmasına sebebiyet verdiğini belirterek, 1.000,00 TL maddi tazminat ile 50.000,00 TL manevi tazminatın avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 36.818,83 TL'na arttırmıştır.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre davanın kısmen kabulü ile 36.818,33 TL maddi tazminatın davalı sigorta şirketi yönünden sigorta limiti aşılmamak ve dava tarihinden itibaren, diğer davalı yönünden ise olay tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 5.000,00 TL manevi tazminatın K.. B.. Başkanlığından olay tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı Konya Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı K.. B.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Herne kadar mahkemece davacı lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminatın avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de; davalı Büyükşehir Belediyesinin yolcu taşıma işi ticari nitelikte bir iş olmadığından davacı lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminata yasal faiz yürütülmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile avans faizine hükmedilmesi doğru değildir.

3-6100 Sayılı HMK'nun 331/2. maddesinde "görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde yargılama giderlerine o mahkemece hükmedileceği..." düzenlenmiştir.

Dava başlangıçta Asliye Hukuk Mahkemesinde açılmış, davalı K.. B.. vekil marifetiyle temsil edilmiş olup, mahkemece görevsizlik kararı üzerine yargılamanın devam ettiği Asliye Ticaret Mahkemesinde davalı K.. B.. lehine HMK 331/2 maddesi gereğince vekalet ücreti tayini gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru görülmemiştir.

4-Mahkemece hükme esas alınan 06.01.2014 tarihli bilirkişi raporunda, davacının geliri asgari ücret kabul edilerek zarar hesabı yapılmıştır.Davacı vekili, yargılama sırasında müvekkilinin kazadan önce elektrik işi yaptığını bildirmiş, bilirkişi raporuna da bu noktada itiraz etmiştir.

Davacının 04.02.2012 kaza tarihinde ne iş yaptığının ve gelirinin ispat ettirilmesi, davacının gelirinin vergi kayıtlarından ilgili meslek kuruluşlarından ve emsal işyerlerinden tespiti gerekmektedir. O halde mahkemece, davacının geliri tereddüte mahal vermeyecek şekilde belirlendikten sonra tazminat hesebı için hesap bilirkişisinden ek rapor alınmalı ve varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmelidir.

5-Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K.nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacı için takdir olunan manevi tazminatın çok düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.